Tunay Bozyiðit - Acýya Gülmek




Öpüyorsam ayrýlýðý gözünden

Söküyorsam yüreðimi göðsümden

Geciyorsam gözlerinin icinden

Sana olan sevdamdandýr bilesin

Geciyorsam bir çiçeðin özünden

Sana olan sevdamdandýr bilesin.


Meðer ne yanlýzýz insan olmuþsak

Yaprak gibi dalda sesziz solmuþsak

Yeri gelmiþ acýyda gülmüþsek

Sana olan sevdamdandýr bilesin

Yeri gelmiþ ayrýlýða gülmüþsek

Sana olan sevdamdandýr bilesin


-Biliyorum sen yine parmak uclarýnda üþüyorsun.

Aramýzda kývrýlýp yatan uzaklýða inat

Ayaklarýnla kasýklarýmýn kasýrgasýný

Ellerinle yüreðimde yaktýðýn ateþi düþlüyorsun.

Sularýmýz sýzýp karýþýyor ay karanlýkta

Ve cýrýlcýplak bir ýrmaða dönüþüyoruz yataðýmýzda..

Apansýz pencerende gülümsüyor güneþ ne güzel.

Bütün parmaklarýn týkýr týkýr iþliyor

Ýþtahla gülüyorsun yaþamaktýr aþk

Geceyle gündüzün sesziz geciþimidir bir uyku boyunda.

Delice bir yangýn parmaklarýnýn buzulunda

Ah þahrut her yerimiz nasýl da þaþýrýp kalmaya istekli.


Karþýlýksýz sevebilmekse sevda

Gercek seven küle dönmüþ her caðda

Elim kolum baðlanmýþsa kýyýnda

Sana olan sevdamdandýr bilesin

Sevdunayým gebermiþsem kýyýnda

Sana olan sevdamdandýr bilesin.