Ferdidun Düzagaç Bený Býrakma


Belki güneþ bir gün bizim için doðar

Belki korkularý hayallerimiz boðar

O masal günü gelinceye kadar; susuyorum

Susadýkça yüzün düþer aklýma

Korkar oldum düþlemekten


Adýný anarým çoðalýr sesim

Konuþmaktan düþünmekten özlemekten

Kimse kimsenin herþeyi olamaz-mýþ

Di'li geçmiþten tek yaramsýn sen

Sensiz kimse mi kimsesiz miyim bilmem

Hiç bilmek istemem;


Hatta düþünemem

Gel bak bir elimde gökyüzü var hala

Ötekinde kayýp giden yýldýzlar la la

Korkular da benim umutlar da

Beni býrakma