Hasan Hüseyin Demirel - Kömür



Kömür olduk ey insanlar yakýn bizi

Gökyüzünde duman duman soluyun bizi

Kaþlar kara gözler kara kirpik kara el kara

kitap kara defter kara tarih yazan kalem kara


Hoþçakal, hoþçakal son günýþýðý

Son günýþýðýyla gelen yaþam hoþçakal

Son yeryüzü, son insan suretleri hoþçakal

Bebekler, arkadaþlar, komþular hoþçakalýn


Bize almanlarýn itlerine biçtiði deðerden

Daha az deðer biçen dünya hoþçakal

Ve merhaba karanlýðýn mabedi,

Yeraltýnýn sessiz ýrmaklarý, merhaba yeraltý merhaba


Hoþçakal sevgilim, ben bir madenciyim

Yeraltýnda sessiz sessiz aðlayan, aðlayan bir nehirim

Kaþlar kara gözler kara kirpik kara el kara

Kitap kara defter kara tarih yazan kalem kara