Tan - Güneþe Lüzum Olmaz

Vazgeç gecenin karanlýðýndan,

Ben vazgeçtim sabah olacak.

Her yeni gün bana kuvvet olacak,

Kendime ördüðüm duvara karþý.


.. kaderin üstüne doðru,

Dimdik olmayan yenik olacak.

Düþenin dostu yok, kendi kalktý,

Son kozu elinde huzur olacak.


Zor mu, bu kadar zor mu?

Yaþadýðým kötü günü affedip yeniye uyanmak.

Olur mu, söyle olur mu?

Umudunu odalara hapsedip geceye göz yummak.


Ben de seni o gecelerde buldum,

Piþman deðilim seviyordum.

Sonunda karanlýk bir kuyuda boðuluyorum.

Kendi elini kendi tutan olmaz,

Hayat bu yalnýz yaþanýlmaz.

O karanlýk kuyuya ufak bir sevgi ver,

Güneþe lüzum olmaz..








<div>
___________________________________________________________________________
*









Her insan dünyaya bir kez geliyorsa, astranotlar insan deðildir.