Raffine - Ýstediðimi Verin (ft. Zet)

Raffine:

Tarih tekerür etmez, etse haberim olurdu.boðuþurdu

geçmiþim, geleceðim, durmam ben.

Gideceðim buralarda durmak bana haram. Derin kanar

yaram, eskiyi satýn alamaz param.


Voltalar atarken ben nedense baþým eðik silik

hayallerin peþinde koþmaktan yoruldum.

Sor bakalým kaç gün oldu adýný seslenmeden durduðum.

Zor günümdü nezlinde yalancý olduðum.


Yok dedim, var dedim. Bende sen gibi yoktan var

edildim. Yemeðimi bitirdim.

Çok bilindik þarkýlarý tekrar etmek gibi basittir özür

dilemek. Birkez kýrýldý kalbim.


Ben kaçýkmýyým, saçýkmýyým ortalarda. Balýkçýnýn

gözüne kanýp çekildim yukarý oltalarla.

Hatýralar bölündü ikiye satýrla. Mürkkebimi daðýtan

göz yaþlarým satýrlarýmda.


Nakarat:

Ýstediðimi verin, tozlu raflarýmda geçmiþim yanar

benim gözlerim dalar derin benim.

Hislerim böyledir, yerli yersiz söylenir. Sözlerin

bana bi simgedir ki içimde mimlenir.



Zet:

SEVGÝYLE HEYECANLA BAÞLAYAN HER AÞKA ACI NOKTAYI

KOYAR... NOKTA!

HATA, AFFEDÝLMEZ OLAYLARA VERÝLEN TAKMA ÝSÝM...

MAHLAS!

KADER OYUNUNU OYNADIÐI ZAMAN BOYNUNA BAÐLI ÝPLE, BÝR

DÜÐÜM DAHA AT, YOKSA DÜÞERSÝN... GEBER!

ÝLK DEÐÝLSÝN BU SIRADA... ÝLK BENÝM!

GELECEK ÝÇÝN DÜÞLEDÝKLERÝM GERÝDE KALDI ÇOKTAN... YOK

OLAN ÜMÝTLERE EKMEK BANDIM... ÜZERÝNE TUZ BASTIM!

HAYAL DEDÝÐÝM YEÞÝLÇAMDA PARLAYAN AY OLMAKTI, GÜNEÞE

ZATEN SIRTIMDAN BAKTIM... HATTA BAKAMADIM!

ÇÝVÝLÝ YATAKLARDA YATTIM, UYANDIM UMUT RÜZGARININ

ESÝNTÝSÝYLE, SOKAKTA KIRIK KALPLERE RASTLADIM... KOPYA

KALPLERE DAMLADIM!

KENDÝME TELEFON AÇTIM, AL DEDÝM BENÝ BURADAN, ÝNSANLAR

TÜRK FÝLMLERÝNDEKÝ ÖLÜM SAHNELERÝ KADAR SAHTE.

DOLDURAMADIM BÝR SAYFA BÝLE ONLARDAN BAHSEDERKEN,

YAZDIÐIM TEK ÞEY YALAN, HAÝN VE KAHPE!!!








<div>
___________________________________________________________________________
*









Her insan dünyaya bir kez geliyorsa, astranotlar insan deðildir.