Ferhat Tunç - Ayný Tanrýnýn Çocuklarý


Daim aþklarýn

Kadrini arayan ve bilen yoldaþlýklarýn

Devrim gibi büyüyen...

Býçkýlanmýþ, süngülenmiþ halklarýn ve kardeþliklerin

Uslanmaz çocuðuyum ben

Annem üç oðul verdi þah damarýndan

Üçünün de ölümü savaþtan

Biri asi, sol gözünün son kirpiðinde dururdu annemin

Uçurum çocuðu yani...

Biri heybetli, tan yerlerinin kýzýl güneþi gibi

Maðrur ve filinta

Babamýn son küçük generali...

Sürgün zamanlardan gönderdiler ötekini

Alnýnda bin yýllýk öfkenin aðýr vebali

Örselenmiþ, yorulmuþ

Kalbinden vurulmuþ nehirlerden sýzan suyla

Daðlarýn göðsünde

Yükü aðýrlaþmýþ þehirlerin böðründe inleye inleye...

Dedemin bilge öfkesi ve þafaðýn ince nefesiyle emzirilmiþ

Ana sütü gibi helal

Su gibi aziz olsun ki...

Sevgiyle ýsýnan, aþkla beslenen mazlum halklarýn

Kaderine mahkum edilmiþ...

Boyun eðen ve eðmeyen yiðit halklarýn

Kaçak bir sevda gibi büyüttüðü umuttur beni uslanmaz kýlan


Dünyanýn tüm çocuklarý kardeþtir bize

Dünyanýn tüm mazlumlarý yoldaþtýr bize

Düþe kalka ölümlerden sýyrýlýp geldik

Her acýyý her sevinci bölüþüp geldik


Ama annemin gözyaþlarý

Binlerce yýldýr ateþe ve güneþe bir yýldýz gibi yaðan gözyaþlarý

Kutsanmýþ rüyalardan gelen devrim çocuklarý adýna

Umudun ve özgürlüðün elçisi olarak çaðdaþ dünyanýn

Birer ýrmak gibi aktýlar Anadolu’nun ve Mezoptamya’nýn göðsüne

Ki ben koþtum o göðsün renklerinde bir zaman

Çocuklar ölmesin diye

Analar aðlamasýn... Ýki canlý gelinler süngülenmesin diye

Yoksullarýn açlýktan düþtüðü demir çarþýlarda

Yangýnlarda ve korsanlarda...

Ve büyük sevdasýyla daðlarý süsleyen

Militan kadýnlarýn alýn dövmesi gibi

Barýþa giden yollarda

Birbirlerini vurdu ayný Tanrý’nýn çocuklarý

Ben kardeþ yaðdým


Dünyanýn tüm anneleri annedir bize

Dünyanýn tüm þarkýlarý sevgidir bize

Savaþlardan barýþlara yürüdük geldik

Adým adým kardeþliði çoðaltýp geldik


Çünkü ben

Alnýný halklarýn yazgýsýyla mühürlemiþ ben

Bitmeyen savaþlar ve çýkarlar dünyasýnda

Doðuran ve yaratan halkýmýn

Zulümler, kýrýmlar ve ölümler görmüþ mazlum halkýmýn

Cellat yoran acýlarýyla büyüdüm

Barýþ olsun...

Kardeþlik olsun...

Evlerinden çýkýp bir daha dönmeyen adamlarýn

Ülkemin ve halklarýn

Baðrý tütün gibi yanan analarýn

Ve dahi evlad-ý Kerbela’nýn tüm yaþamý

Yedi cihanda daim olsun diye

Koþtum...

Dünyanýn tüm þarkýlarýna tutunarak

Ve yemin ettim...

Þerbet içtim...

Anamýn ak sütü gibi helal

Dedemin ak sakalý gibi aziz olsun ki...

Zulme mahkum edilmiþ...

Boyun eðen ve eðmeyen yiðit halklarýn

Kaçak bir isyan gibi büyüttüðü sevdadýr beni uslanmaz kýlan


Söz : Umur Hozatlý

Müzik : Ferhat Tunç

Þiir : Umur Hozatlý








<div>
___________________________________________________________________________


Bir Baþkasý Seni Bir Ömür Boyu Sevse,Benim Bir Anlýk Sevdigim Kadar Sevemez ..[/b]



Bazen dayanmaktýr sevmek, hayat nerden vurursa vursun ayakta durabilmek,


Bazen yaþamaktýr sevmek, soluksuz ciðer gibi sevgisiz kalbin duracaðýný bilmek,


Bazen aðýrdýr sevmek, sevdiðine layýk olabilmek ve


Bazen hayattýr sevmek birini çok uzaktayken bile yüreðinde taþýyabilmek,


Bazen ise fedakarlýktýr sevmek sevdiðin için HERÞEYÝNDEN