Roi Velovis - Beyaz Gökyüzü
Verse 1:
Beni saklayan elime kelepçe tak
Bana bembeyaz bi gökyüzü yarat
Uçmak istedim hep kýrýktý kanat
Ölüm bir sanat, kalbimi kanat
Kapýyý kapat yüzüme durma hadi
Gündüzü ayakta tutan güneþ gibi
Ýnsaný ayakta tutan bir eþ gibi
Var beni ayakta tutan biri
Eskisi gibi deðil artýk hiçbiþey
Bu masalým sanki hiç bitmiycek
Hüznü asalým bugünlük askýya
Artýk dayanamam hiçbi baskýya
Aný yaþamak gerek bazen
En bayat hissim henüz çok taze
Eski bi þarap olsam evim mahzen
Ve inanki çok yoruldum þahsen
Verse 2:
Biraz susmak istersin aklýna
Gelince elveda çekip gidersin
Gelecek güzel olsun istersin
Gözyaþýn akar gider silemezsin
Üzerimde garip bi durgunluk
Gece çökünce yalnýz otururdum
En güzel bahçeden kopardýðým
Gülü elimin arasýnda kuruturdum
Bi meyve sepeti var içinde anýlar
Sesimde acýlar, yeniden doðardý
Gitmek isterim yolum dolaylý
Gidiyorum, yaþamak kolay mý
Evet kolay evet zordu seçenek
Yolun birini elbet seçmen gerek
Kim melek, elimde peçete
Hastaysan ölümdür en iyi reçete
<div>
___________________________________________________________________________
*
Her insan dünyaya bir kez geliyorsa, astranotlar insan deðildir.


Teþekkur:
Beðeni:

Alýntý

Yer imleri