Bülent Ortaçgil - Memurun Þarkýsý

Pazartesi acýmasýz,pazartesi sýkkýn

Hep ayný þerkýyý söylemekten býkkýn

Bir masanýn kenarlarý gibi,buluþmazmýþýz öyle derler

Oysa bütün masalarda dört köþe var

Umarsýz ve umursamaz günler,gözlerde bir habersizlik var..


Salý,çarþamba çok uzun..Salý ,çarþamba sonsuz

Hiçbir iþe yaramazlar sensiz

Bir aðacýn yapraklarý gibi,özgürmüþüz öyle derler

Oysa bütün yapraklar ayný kökten çýkar

Umarsýz ve umursamaz günler,gözlerde bir habersizlik var..


Perþembe kadar güzelsin,perþembe kadar hýzlý

Her daim bir cümbüþ arasýnda gizli

Bir yýldýzýn köþeleri kadar,uzakmýþýz öyle derler

Oysa yakýndan bakýnca yýldýzlar yuvarlaktýrlar

Umarsýz ve umursamaz günler,gözlerde bir habersizlik var..


Cumartesi,cumartesi sanki bir kýþ sonrasý

Küçük renkli bir sofrada,sabah kahvaltýsý

Bir katarýn vagonlarý gibi özelmiþiz öyle derler

Oysa bütün vagonlar ayný raydan gider

Umarsýz ve umursamaz günler,gözlerde bir habersizlik var..


Her son bir umuttur,her baþlangýç bir kuþku

Eðer günlerden pazarsa,arife keyfi

Bir meyvanýn çekirdeði gibi atýlmýþýz öyle derler

Oysa yaþam meyvadan deðil çekirdekten çýkar

Umarsýz ve umursamaz günler,gözlerde bir habersizlik var..