Bir gün Delilik yakin dostlarýný kahve içmek üzere evine davet etmiþ.Herkes gelmiþ. Kahveler içildikten sonra Delilik dostlarýna saklambaç oynamayý önermiþ.

-Saklambaç mý? O da nedir? diye sormuþ Merak.

-Saklambaç bir oyundur. Sizler saklanýrken ben yüze kadar sayacaðým.Saymayi bitirdiðimde ilk bulacaðým kiþi benden sonraki ebe olacaktýr.

Korku ve Tembellik dýþýndakiler Delilik'in önerisini derhal kabul etmiþler.

-1..., 2..., 3... diye yüksek sesle saymaya baþlamýþ Delilik.

Acelecilik, ilk bulduðu yere kendini atývermiþ.

Utangaçlýk, her zamanki alýþkanlýðýyla bir aðacýn gölgesine iliþmiþ.

Neþe, bahçenin orta yerine doðru yönelmiþ. Hüzün, saklanacak yer bulamadýðýndan aðlamaya koyulmuþ.

Kýskançlýk, Basari'nin peþinden giderek yanýbaþýndaki bir kayanýn ardýna sýðýnmýþ.

Delilik saymayý sürdürmüþ...

Umutsuzluk, Delilik'in doksan dokuza geldiðini duyduðunda iyiden iyiye umutsuzluða kapýlmýþ.

-YÜZ ! diye haykýrmýþ Delilik, Saklanmayan ebedir,
aramaya baþlýyorum....

Ýlk sobelenen Merak olmuþ. Birinci kurbanýn kim olacaðýný o kadar merak ediyormuþ ki, saklanmayý ihmal etmiþ.

Bahçe duvarýna baktýðýnda, Delilik Kararsýzlýk'i fark etmiþ;üzerine tünemiþ olduðu duvarýn hangi tarafýna saklanacaðýný düþünmekle meþgulmüþ. Ve hemen ardýndan Neþe'yi, Hüzün'ü, Utangaçlýk'ý sobelemiþ.Herkes yeniden bir araya geldiðinde Merak sormuþ:
-Aþk nerede? Hiç Aþk'ý gören oldu mu?

Delilik, Aþk'ý aramaya koyulmuþ. Daðlara cýkmýþ, nehirlerin yataklarýna bakmýþ, ama Aþk'ý hiç bir yerde bulamamýþ.

Çaresiz arayýþýný sürdüren Delilik, bir gül aðacý ile
karsýlaþmýþ.Eline geçirdiði bir çalýyla aðacýn dallarýný, yapraklarýný yoklamýþ.Aniden tiz bir çýðlýkla irkilmiþ.

Acýyla baðýran Aþk, diken batan gözünü tutuyormuþ.

Delilik ne yapacaðýný bilememiþ. Özür dilemiþ, yalvarmýþ yakarmýþ Aþk'a kendisini affetmesi için. O kadar üzülmüþ ki, bir daha hayat boyu yanýndan ayrýlmayacaðýný bile vaat etmiþ. Acýsý biraz dinen Aþk sonunda özürleri kabul etmiþ.

O GÜNDEN BERÝ AÞKIN GÖZÜ KÖRMÜÞ.
..VE DELÝLÝK HEP AÞKIN YANI BAÞINDA OLMUÞ