Daha dokunmadan kurudu irem
Çöllere bir türlü yaðamýyorum
Yeni bir koþunun baþlangýcýnda
Biraz deprem sonrasý, biraz þehir hülyasý
Bir kalp yangýnýndan geriye kalan
Siyah gözlerine beni götür
Artýk bu yerlere sýðamýyorum

Pembe uçurtmalar yolladýðýndan beri
Sarardý tiryaki menekþeleri
Sonbaharýn tozlu kafeslerinde
Sevgi turnalarý yakalýyorum
Turnalar gidiyor ben kalýyorum
Avareyim, asudeyim, yorgunum
Bilmiyorum neden sana vurgunum

Erzurum garýnda banklar üstünde
Uyku tutmuyor karanlýklar
Yitik düþlerimi kovalýyorum
Gölgeler gidiyor ben kalýyorum
Bin bir türlü kokuyorsa yaylalar
Siyah gözlerine beni de götür

Baharýn koynundan koparýp
Sana ipek bir mendile sardýðým yüreðimle
Þehsade gülleri gönderiyorum
Umutlar kalýyor ben gidiyorum
Bütün yelkenlileri deniz fenerlerini
Kaptanlarý sorgulayan
Yanýndan geçen küheylanlarýn
Korku tufanýna yakalandýðý
Siyah gözlerine beni de götür

Güneþ ülkesinden gelen yiðitler
Benzeri olmayan bir dünya kursun
Cellat ayrýlýðýn boynunu vursun
Usul usul intizarý çürüten
Bu hercai diken bu çýlgýn arzu
Sürüklüyor imkansýz muþtularýn eþiðine
Gönül vadilerini

Bir aðaçtan düþün yapraklar gibi düþüyorum tan yerine
Ya topla yaralý kýrlangýçlarý
Ya da bu vefasýz þarkýyý bitir
Özgürlüðe giden tutsaklar gibi
Siyah gözlerine beni de götür
Nurullah GENÇ