Aðlayamaz onlar...
Gözyaþlarý olmadýðýndan deðil...
Birileri "Erkekler Aðlamaz" dediði için de deðil...
Kalpleri taþ olduðundan hiç deðil!
Onlar...
Aðlamayanlar deðildir;aðlayamayanlardýr ...
Halbuki o kadar çok isterler ki aðlamayý..
Baðýra baðýra..
Hýçkýra hýçkýra..
Kendini unuturcasýna... Ama aðlayamazlar...
Çatlarlar,çatlatýrlar yüreklerini de yine aðlayamazlar...
Gözyaþýnýn olduðu yerde "rahmet" olacaðýný da bilirler oysa...
Bir damla rahmet için,bin damla yaþ dökmeye hazýrdýrlar...
Hazýrlanýrlar...
Aðlayamazlar...
Anlamsýz kahkahalar içinde boðulur hýçkýrýklarý...
Feryâdý yutar,acýyý içlerine çeker onlar!
Ýsyân,onlara çok yakýndýr;yanaþmazlar yanýna...
Sabýr,onlarý sevmese de sarýlmaya çalýþýrlar...
Alýþýrlar her yeni duruma...
Durmadan yarýþýrlar ve savaþýrlar kendileriyle...
Çemberinden geçirirken felek,onlarýn kulaðýna bir þey fýsýldamýþtýr...
Tam olarak anlatamazlar ne olduðunu;ancak hiç unutmazlar yine de...
Anlatamadýklarý için aðlayamazlar..
Aðlayamadýklarý için anlatamazlar!
Bir gülün dibine diz çöküp aðlasa onlar...
Gözyaþlarýyla gülün rengine renk katabilirler belki...
Ama yapamazlar...
"Ya solarsa?" derler...
Solarlar belki;ama soldurmazlar!
Herkes onlarý "aðlayamaz" sanýr...
Çünkü hiç kimse göremez,içlerine akan yaþlarý!
Ýçerde kaynayaný,yananý,içerdekinden gayrýsý bilemez!
Yanaklarýndan süzülmediði için de kimse silemez gözyaþlarýný...
Yaþlarýný da bilemezler..
Çünkü onlar,olduklarý yaþta deðildirler...
Onlar,birbirlerini tanýr;birileri onlarý tanýyamaz!
Onlar mâþuktur...
Onlar âþýktýr...
Onlar darmadaðýn...
Onlar karmakarýþýktýr!


Teþekkur:
Beðeni:

Alýntý

Yer imleri