Keþkeleri çýkardým hayatýmdan
eyvallahl ar bana göre deðil artýk
bana göre deðil piþmanlýklar
keþkeleri çýkardým hayatýmdan.
ben seni unuturum sevdiðim
ela gözlerini bir bardak rakýya gömerim
anýlarý içime
yýllar önce bir temmuz gecesinde
zamansýz bir yaðmur altýnda baþlayan
o zamansýz aþkýmýzý unuturum
ben seni unuturum sevdiðim
zaten hayat bir yalan.
gece aðýr aðýr sýrtýný vermekte sabaha
üzerimde eskiden kalma bir sevdanýn yorgunluðu
yüreðimin kara kaplý defterind e
sararmýþ sayfalarýn arasýnda
bir adamýn yýllar arkasýnda kalmýþ
suskunluðu var
ve küskünlüðü hayata
o ki kapanmýþ bir kapý umutlarýma
çaresizliðe bir geçit
durma hadi gözlerimden de çekip git
çek git gecelerim den
bir daha girme düþlerime
kanýma girme artýk
yeter git.
kimseler bilmez geceden baþka yine yalnýzým
sokaklar dolusu insan içinde
bir ben bir ben yalnýzým.
gece aðýr aðýr sýrtýný vermekte sabaha
ne fýrtýnalar kopar yine içimde
bu sevda yakar yüreðimi
yýkar derinden
susar içimdeki aðýtlar
geceler inadýna susar
ben susarým.
an gelir
zamanlar dolusu aðlarým
aðlarým çocuk gibi
ihanet karasý gecelerde
kývrandýrýr bir sancý
kahpe bir kurþun gibi
arkadan vurur yalnýzlýk
sabahlara kadar aðlarým
aðlarým ölesiye.
neden içi karanlýktý bu kadar gecelerin
neden geceler umut taþýmaz sabaha
ve neden aðlatýr beni bu uzun yolculukl ar
yeter artýk yeter
buraya kadar
keþkeleri çýkardým hayatýmdan
eyvallahl ar bana göre deðil
bana göre deðil yerli yersiz aðlamak
madem ki bir kez yaþanýyor bu hayat
kýlýcýmý çektim kýnýndan
kuþandým cesareti
ve bitirdim esareti
gömdüm denizlere .
keþkeleri çýkardým hayatýmdan
eyvallahl ar bana göre deðil artýk
anladým ki insan her an sevebilir
mevsimsiz açan bir çiçek gibi
dirilir yeniden
keþkeleri çýkardým hayatýmdan.
gelecekse n bugün gel
yarýn çok geç olabilir
alýntýdýr


Teþekkur:
Beðeni:
Alýntý


Yer imleri