TEKNENÝN ÖLÜMÜ
Kara yakýndý önce, hem çok yakýn,
Elimi uzatsam tutardý.
Yýldýzsýz teknemdi inip çýkan gece,
Kurumuþ gece, kum, kömür, arduvaz...
Kara yakýndý önce, hem çok yakýn,
Denizleyin inip çýkan önümde
Bir tanrýnýn atardamarý.
Açtým, yorgundum ama uykum yoktu.
Günlerce yekesiz yelkensiz
Ne de çok kuþ takýlmýþtý ardýmýza,
Ne çok harman gördüm köpükten beyaz...
Açtým, yorgundum ama uykum yoktu.
Güneþler hala saðýmda solumda,
Sürer gibiydi açýk deniz.
Deniz en ince hayvaný belleðin
Nerden kalktým, o rýhtým, o çan...
Bilmiyorum o gök kýyý nereye gitti!
Bir masal þebboyu çarmýhtaki yaz.
Deniz en ince hayvaný belleðin
bir kuþluk vakti tanrýnýn sevdiði
Görünür zaman yaratan.
Canlý mýydým? O uðursuz kýyýda
Öldüðüm gün de bilemedim.
Hep o sallantý, o devinim, o avcýl
Bayrak, bir aþ tenceresi, bir az
Küfür, karý kýz öyküleri, sonra
Dipteki ölülerin fýsýl fýsýl
Konuþmalarýný dinledim.
Doðdum mu? Nasýl? Belki bir tezlik
Yeli kýmýldadý, kan gibi.
Aðaç ve kýzak, demir, yað, halat, katran,
Boya kutularý, sünger, tel ve gaz...
Derken gün kokulu yüreðimdi ilk
Yapýnýn boþ gömütünde dikili
Sabýrsýz kaburgama çarpan.
Ruh, þarabý gördü üzümden önce
Süt, kan olmak için devinir
Tohum bildi herkesten önce ekmeði
Gün, denizi salývermeden batmaz.
Ruh, þarabý gördü üzümden önce
Aðaç ne diye kalktý çiçeklendi,
Denize inmesi nedendir?
Ah yalnýzlýðýn gömük kapýlarý,
Aysýz ayýþýðý gibiydim,
Geceleyin gece, gündüzleyin gün
Gibi suyun altýnavuran yalaz.
Ah yalnýzlýðýn gömük kapýlarý
Bir yaðmuru dinlercesine bütün
Anlarý iç içe bilirim.
Bir tekne her zaman düþüncelidir.
Bizimle demirledi gece.
Karaya çýktý tayfalarým uykulu.
Pruvamda çok acayip bir yýldýz
Konmak istercesine gider gelir,
Sularý budanmýþ bir yolculuðu
Sürdürmek isterdi kendince.
Kara yakýndý önce, ödaðacý
Kokusu sarmýþtý geceyi.
Ve bir kuþ baðýrdý çaðýrdý tepemde,
Fosforlu sesi kabarýk ve ýssýz.
Lale rengindeydi þimþeðin dalý,
Ve güneydoðunun yangýný pembe
Nakýþlý bir çanak gibiydi.
Unutmak istemiyorum bunlarý,
Göðün damarlarýný gördüm,
Fýrtýna kýrýnýn yaban keçisini,
Koþar küpeþteme saçsýz sakalsýz...
Aðaç gibi yýrtýlan karanlýðý,
Koca kulaklý lodosu, o fili,
Ah yay biçimdeydi ölüm.
Yalnýzlýktýr denizin tek yasasý,
Aþkýn altýn yasasýdýr o.
Bir gün kum uaynýr, ay gýcýrdarsa
Çalýnýrsa bir gün gömük kapýmýz
Kalamazsýn sabaha inen suda,
Kalk kürek, yola düþmenin sýrasý
Aþkýn altýn yasasýdýr o.
Kükürt rengindeki aðzý gecenin
Üfürdü huysuz karanlýkta
Sintineme düþçül bir ateþböceði
Kömürdüm, tahtaydým, kurumuþ anýz,
O böcek oldu yangýmý teknemin,
anladým kuþun, yýldýzýn gizini,
Baþladým usuldan yanmaya.
Söndüremezdi kimse bu ateþi,
Kýyýdan kesilmiþ sularda,
Kara hem yakýndý þimdi, hem çok uzak
Bir yanyanaydým onunla, bir yalnýz.
Devirdim bütün yüklediklerimi
Ve demiri uykuda býrakarak
Bindirdim eskil kayalara.
Parçalanýyordum kimse bilmeden,
Ateþtim cevizin içinde,
Ve bir gece içinde bilmeden öldüm.
Ey gece, nereden yol bulacaðýz,
ey yaralý göðsüme düþen yelken,
Ya sen kürek, solmuþ rüzgar gülüm,
Ya sen ne diyeceksin, söyle!
Deniz durdu, mumyasý yýldýzlarýn
Erir gün görmüþ kayalýkta,
Ve yürüdü sabah, denizin ineði.
Ölünce ne yapsak sabah oluruz...
Ah kara yakýndý ve darmadaðýn
Kuþlarý durmuþ zaman kadar eski,
Taþlarý hüzün olan kara.
Kopmuþ uykunun iskeletiyim ben,
Artýk yelin göðsü olamam.
Gördün mü ölümün gözündeki mor rengi,
Söyle, ölüp dirilen Tanrý, Temmuz,
Ay yapraklarýnýn indiði bu dam,
Eski düþleri taþýr mý yeniden,
Koca karýnlý kuþlar gibi.
Bir yanda parçalanmýþ teknem durur,
Sert tütünüyle gün bir yanda.
Kara yakýndý önce, hem çok yakýndý,
Elimi uzatsam tutardý ama
Yalnýzlýktýr denizin tek yasasý,
Bütün ölüler unutulur,
Yaþayanlar kalýr tek baþlarýna.
Akþamleyin kaptan, birkaç gemici
Gelip dizildiler kýyýya.
Tutunacak bir tekne arar gibiydi
Ayaðý kayan meltem ve cigara
Ýçerek konuþtular gizli gizli,
Bense dalgýn bakýyordum, boþuna
Koparýlmýþ süsendim sanki.
Çalýþtýlar bir hafta, Aðustosun
Altýsýnda bütün iþ bitti.
Kesik baþ çapa, iplerim, küreklerim
Kumsalda þaþkýn bir yýðýndýr þimdi.
Tüter el ayak, tüter ýslak odun,
Denizin uzaklardan getirdiði
Yabancý, anlamsýz bir þeyim.
Melih Cevdet Anday


Teþekkur:
Beðeni: 

Alýntý

Yer imleri