Teþekkur: 
Beðeni: 
Ýlginç Adetler Ve Ýnanýþlar
Melanezya’da teyze çocuklarý arasýndaki iliþki ensest kabul edilirken, halayla iliþki doðal görülürdü.
Kamchdal’da evlendiði kýz bakire çýkan erkek, “kýzýnýn yetiþmesinde ihmalkar davrandýðý” için kayýnvalidesine sitem ederdi.
Tibet’te evden ayrýlan misafir, dil çýkarýlarak uðurlanýrdý.
Zulular düþmanýn alnýnýn ortasýný ve kaþýný, Çinliler ise idam edilen ünlü haydutlarýn safrasýný yerlerdi.
Japonya’da Ýmparator Buþido devrinde Samuray denilen savaþçý kastýn üyeleri arasýnda eþcinsellik bir kuraldý.
Eski Roma’da 24 Nisan kadýn fahiþelerin, 25 Nisan da erkek fahiþelerin günü olarak kutlanýyordu.
Avustralyalý Kamilaroiler cesur bir insanýn kalbini ve ciðerlerini, Filipinlerde yaþayan Efugaolar ise öldürdükleri düþmanýn beynini emerlerdi.
Yeni Gine yerlileri, misafirlerini uðurlarken inlemelerle birlikte bütün bedenlerini çamura buluyorlardý.
Eskimolar ve Hintlilerde misafirin yediði yemek dolayýsýyla ev sahibine teþekkür etmesi, geðirmesiyle anlaþýlýyordu.
KÝRLÝLÝK ADETÝ VE LAZIMLIK KULLANAN AVRUPA
Kirliliðin temel kural olduðu Ortaçað döneminde de ilginç uygulamalar yaþandý. Bunlardan bazýlarý þöyle:
Ortaçaðda Avrupa’daki rahibelerin yüz ve ellerinden baþka yerlerini yýkamalarý kesin olarak yasaklanmýþtý.
Kastilya Kraliçesi Ýsabella bile 50 yýldan fazla süren hayatý boyunca iki kez banyo yapmýþtý.
Kirlilik adeti Amerika’ya da bulaþmýþ Pennsylvania ve Virginia eyaletlerinde “banyo yapmayý yasaklayan” ya da belirli kýsýtlamalar getiren kanunlar çýkarýlmýþtý.
Philadelphia’da ise kanunla bir ay içinde birden fazla banyo yapan insanlar cezaevine gönderiliyordu.
T
uvaletle henüz tanýþmayan Avrupa’da lazýmlýklarý sokaklara boþaltma adeti 17. yüzyýla kadar sürdü.
Fransa krallarýndan 14. Louis, gününün belli bir zamanýný lazýmlýðýnda oturarak geçirir, devlet iþlerini de buradan yürütürdü.
1600’lerde Ýstanbul’a gelen Ýngiliz büyükelçiler, lazýmlýk kullanma ve bunu da pencereden boþaltma adetleri yüzünden þehirden uzak olan Tarabya’yaki bir konaða gönderilmiþti. 19. yüzyýla gelindiðinde, kesin olarak tuvalet kullanma sözü vermeleri üzerine Taksim’e taþýnmalarýna izin verilmiþti.
GÖMÜLMEK ÝSTEMEYEN YAÞLILAR
Bazý toplumlarda günümüzün aksine “yaþlýlýk” iyi karþýlanmýyor ve yaþlýlarýn kendilerini öldürmeleri bekleniyordu.
Eskimolarýn yaþlýlarý, iyice güçten düþünce intihar yoluna baþvururken, Fijili yaþlý erkekler, ölme isteðini yakýnlarýna söylerlerdi. Kararlaþtýrýlan gün geldiðinde de yaþlý erkek, canlý olarak topraða gömülürdü.
Yeni Hebridlerde de yaþlýlar diri diri topraða gömülürken, gömülmeyi istemeyen yaþlýlara ise “ailenin yüz karasý” olarak bakýlýrdý.
Ýsveç’de akrabalarý yaþlýlýðýn acýlarýndan kurtarmaya yarayan “aile topuzlarý” adlý dikenli topuzlar, son zamanlara kadar bulunuyordu.
ÇOCUK KURBAN ETME ADETLERÝ
Çocuk kurban etmek de bir çok toplumda görülen “tüyler ürpertici” adetlerden biriydi.
Kartacalýlar, site devletlerinin koruyucusu Tanrý Moloch’a kendi öz çocuklarýný yakarak kurban ederlerken
Fenikeliler, salgýn hastalýklar, kuraklýk, savaþ kaybetme gibi büyük felaketlerin yaþandýðý günlerde “en sevdikleri çocuklarýndan birini” tanrýlarý Baal’e kurban verirlerdi.
New South Wales’da bazý kabilelerde, her kadýnýn ilk doðan çocuðu, bir dinsel törenin parçasý olarak kabile tarafýndan yenirdi.
Eski Isparta’da da çocuklar doðduklarýnda topluluðun yaþlýlarýna götürülür, yaþayýp yaþamayacaklarýna onlar karar verirdi. Saðlýklý olanlar ana babalarýna verilirken, sakat ve hastalýklý olanlar öldürülürdü.
Ýstenmeyen çocuklarýn öldürülüp derelere atýldýðý Ortaçað’da her adýmda bir çocuk ölüsüyle karþýlaþmak olaðandý
Alýntý
Yer imleri