Ücra bir köyün ilkokuluna müfettiþ geleceði haberi alýnýr. Bunu duyan tek sýnýflý ilkokulun tek öðretmeni telaþlanýr çünkü çocuklar 2. sýnýfta olmalarýna raðmen çok zor okumaktadýrlar. Öðretmen mufettiþin geleceði gün sýnýfta ufak bir konuþma yapar:
"Bakýn çocuklar bugün okulumuza müfettiþ gelecek. Muhtemelen de tahtaya birþeyler yazýp okumanýzý isteyecek. Müfettiþ tahtaya birþey yazmaya baþlarsa hemen bana bakýn ben size ne yazdýðýný anlatýrým, siz de okumuþ gibi yapýp söylersiniz."
Çocuklarýn aklýna yatmýþ bu tabii. Müfettiþ gelmiþ, kýsa sohbetten sonra müfettiþ çocuklardan birine "Kalk bakalým" demiþ "Þu tahtaya yazdýðýmý oku" ve baþlamýþ kocaman harflerle "kaplumbaða" yazmaya. Bunu gören öðretmen müfettiþe çaktýrmadan çocuða bir güzel anlatmýþ ne olduðunu tahtadakinin.
Müfettiþ: "Oku bakalým oðlum ne yazýyor?"
Öðrenci: "Tosbaða"
![]()
![]()
![]()


Teþekkur:
Beðeni:
Alýntý

Yer imleri