BÝR YAÐMUR BÝR ÞEHÝR DAHA

suyun o en saf haliyle
uzanmýþ bulutlar caddeleri öpüyor
provasý yapýlýyor sanki buruk bir vedanýn
duvarlara konuþan herkesin sesi sýfýrýn altýnda
yüzüm camda cam yüzümde kaybolsun derken
aramýzdan su sýzýyor
benim, benim ve benim
fotoðraflarýný çekmeye çalýþýyor
paramparça olasý bir bulut
gürültüyle aðrýyor sonra gördüklerine

-en zayýf yerinize yaðar yaðmur
en karanlýk köþenize kibrit çakar
koþup kendinize sýðýndýysanýz eðer-

herþey silinir yýkanýr sanýyorsunuz
parmak izleriniz kalmýþsa sokaklarýnda
þehrin diþleri etinizde geziniyor demektir
kaç cinayet eder telefon kulubeleri
kaç özlem otogarlar, istasyonlar
evler kaç yalnýzlýk eder
bir þehir kaç soru

-yürür gider belki bir sen
gök kuþaðýný sarkýtsa ayaklarýna...-

elbet sabah olur
pencerelerden caddelere sýzan
kýzýllýkla yeniden canlanýr þehir
bilenir diþleri gün ýþýðýyla

kuytularda çoðalýrýz sanmýþken
yaðmur geceyi
gece þehri
þehir beni

k a ç a b ö l e r ?



Sevgi KÖSE