Asya'da maymun yakalamak için kullanýlan bir çeþit tuzak vardýr. Bir hindistancevizi oyulur ve iple bir aðaca veya yerdeki bir kazýða baðlanýr.

Hindistancevizinin altýna ince bir yarýk açýlýr ve oradan içine tatlý bir yiyecek konur. Bu yarýk sadece maymunun elini açýkken sokacaðý kadar büyüklüktedir, yumruk yaptýðýnda elini dýþarý çýkaramaz. Maymun, tatlýnýn kokusunu alýr, yiyeceði yakalamak için elini içeri sokar ve yiyeceði kavrar, ama yiyecek elindeyken elini dýþarý çýkarmasý olanaksýzdýr.

Sýkýca yumruk yapýlmýþ el, bu yarýktan dýþarý çýkmaz. Avcýlar geldiðinde, maymun çýlgýna döner ama kaçamaz. Aslýnda bu maymunu, tutsak eden hiç bir þey yoktur. Onu sadece onun kendi baðýmlýlýðýnýn gücü tutsak etmiþtir. Yapmasý gereken tek þey elini açýp yiyeceði býrakmaktýr. Ama zihninde açgözlülüðü o kadar güçlüdür ki bu tuzaktan kurtulan maymun çok nadir görülür.

Bizi tuzaða düþüren ve orada kalmamýza neden olan þey, arzularýmýz ve zihnimizde onlara baðýmlý oluþumuzdur. Tüm yapmamýz gereken, elimizi açýp benliðimizi ve baðýmlý olduðumuz þeyleri serbest býrakmak, özgürleþmektir.

Joseph Goldstein