02 - HATÝCET-ÜL KÜBRA (Rahmetullahi Aleyha)

Sana müjdeler olsun



Resulullah, yirmibeþ yaþýna geldiðinde,

Yoktu Ebu Talib’in fazla mal elinde.



Geçim sýkýntýsýndan, kederliydi ve üzgün.

Bu halde o Server'in yanýna geldi bir gün.



Dedi ki: (Ey yeðenim, bu fakirlik, bizi de,

Sarstý ve býrakmadý hiçbir þey elimizde.



Hatice binti Hüveylid, filanca gün, akþama,

Bir ticaret kervaný gönderecekmiþ Þam'a.



Bu iþe, senin gibi temiz, emin, vefakâr,

Münasip birisini ararmýþ bu aralar.



Gidip, kendisi ile bu hususu konuþsak.

Seni, baþkalarýna tercih eder muhakkak.)



O esnada Atike binti Abdülmuttalip,

Evlerine gelerek, dedi: (Ya Eba Talip!



Muhammed'in evlilik zamaný geldi artýk.

Bu iþin çaresine bakmalý bir aralýk.)



Ebu Talip dedi ki: (Ben de bu fikirdeyim.

Gece gündüz zihnimde, bunu düþünmekteyim.



Lakin maddi bakýmdan þimdi dardýr elimiz.

Bu iþi yapmak için, yok baþka gelirimiz.)



Atike arz etti ki: (Bir çare düþünürüm.

Münasip görür isen, ben gidip görüþürüm.



Hatice, Þam'a giden ticaret kervanýna,

Bir kiþi arýyormuþ, haber salmýþ her yana.



Ben gidip söyleyeyim bu iþi Hatice’ye.

Böylece kavuþulur bir kaç kuruþ akçeye.)



Hatice validemiz, asil, temiz, mükerrem,

Hüsn-ü cemalde eþsiz bir hanýmdý, duldu hem.



Güzel olduðu kadar, çoktu malý, serveti.

Çoktu ayný zamanda ilim, edep, iffeti.



Bu yüzden raðbet eden pek çoktu kendisine.

Lakin o, hiç kimseyi kabul etmezdi yine.



Çünkü rüya görmüþtü o günlerde o bizzat.

Bu yüzden hiç kimseye etmiyordu iltifat.



O gece rüyasýnda görünmüþtü ki ona,

Ay, gökten yere inip, giriverdi koynuna.



Ayýn o parlak nuru, sonra da koltuðundan,

Çýkýp, bütün âlemi aydýnlatmýþtý o an.



Hemen akrabasýndan Varaka bin Nevfel’e,

Gidip rica etti ki: Tabir et bunu hele.



Amcasýnýn oðluydu, bu Varaka bin Nevfel.

Hýristiyandý fakat, bilgiliydi mükemmel.



Dedi ki: (Ey Hatice, bu, çok büyük müjdedir.

Ahýr zaman Nebisi, þimdi içimizdedir.



O Resul, alýr seni kendi helallýðýna.

Ve senin zamanýnda, ilk vahiy gelir Ona.



O Resul’ün dinine, ilk giren sen olursun.

Bu, çok büyük bir nimet, sana müjdeler olsun.)




Abdüllatif Uyan