Fikir cimnastiðine devam edelim. Dün PKK terörünün son dönemde akýl dýþý týrmanýþýnýn Irak'taki Barzani'nin ayak sürümesinden kaynaklanan "Petrol yasasý krizi" ile olasý iliþkisinin ipuçlarýný aramýþtýk. Bugün de bir baþka dosyayý aralayalým.
Felsefe meraklýlarý bilir; 1300'lerin ilk yarýsýnda yaþamýþ Ýngiliz düþünürü Guillaume d'Ockham'ýn ünlü bir önermesi var: "Bir sorunun iki ayrý teorik çözümü varsa, bunlardan daha basit olaný doðru kabul edilmeli." Yani sorunu iyi kavramak için fazlalýklarý kesip atmalý. O yüzden bu önermeye "Ockham usturasý" deniyor.
Biz de kafa karýþýklýða yol açabilecek fazlalýklarý usturayla biçip, açýk delillerle sonuca gitmeye çalýþalým.
1970'lerin baþýnda ABD'yi karýþtýran "Pentagon Belgeleri"ni hatýrlýyor musunuz? O gizli belgelerde Nixon yönetiminin Vietnam Savaþý konusunda kamuoyunu nasýl sistemli biçimde aldattýðý, Vietnam tehdidini nasýl kasýtlý olarak abarttýðý ortaya çýkmýþtý. Dýþiþleri Bakaný Henry Kissinger belgeleri sýzdýraný "ABD'nin en tehlikeli adamý" ilan etmiþti.
O adam Pentagon'da görevli Daniel Ellsberg'ti. 35 yýl sonra Ellsberg yeniden ortaya çýktý. Baðýmsýz bir haber ajansý kanalýyla dünyaya daðýtýlan yazýsýnda þöyle diyor:
"Hepimizin bugün en öncelikli görevi Bush yönetiminin Ýran'a saldýrýsýný önlemek olmalý. Çünkü saldýrýya Ýran yanýt verirse korkunç bir savaþa sürükleneceðiz. Böyle bir savaþa gerekçe için yeni bir 11 Eylül bile yaratýlabilir. Bush-Cheney ikilisi, bakanlarýn çoðunun muhalefetine aldýrmadan Ýran'la savaþý kafalarýna koydular. Bu yönetimin kalan 15-16 ayýnda Ýran'a saldýrmasý kesin."
Açýk delilleri aktarmaya devam edelim: Ýran'ýn nükleer silah sahibi olmasýnýn dünya savaþýna yol açacaðýný söyleyen Bush'un ardýndan Cheney de bir tehdit savurdu: "Ýran'ýn nükleer silah sahibi olmasýna göz yummayacaðýz." Ýngiliz basýnýnda da dün þu yorumlar yer aldý:
"Bush'un Ýran'a bir saldýrý planladýðý yolunda endiþe verici iþaretler var." (Independent)
"Irak'ta ölen Amerikan askerlerinin sayýsýnýn azalmasýndan sonra ilgi Ýran'a kaydý." (Financial Times)
Bir taþla iki kuþ vurmak
Uluslararasý Atom Enerjisi Kurumu Baþkaný Muhammed El Baradey, "Ýran'ýn bugünden yarýna nükleer tehdit olmasý imkânsýz. Bomba üretebilmesi için 3, belki de 8 yýl gerekiyor" diyor.
Ýran'ýn en az 3 yýla ihtiyacý, Bush'un önünde ise sadece 15-16 ay var. Yani savaþý kafasýna koyduysa, mutlaka bir gerekçe bulmak zorunda.
Ve de cephe gerisini saðlamlaþtýrmak zorunda: Fransa'nýn baþýný çektiði AB, Bush'un gözüne girmek, bir an önce ABD yanýnda saf tutmak için "Ýran'a yaptýrýmlarýn iyice sertleþtirilmesi" çaðrýsý yapýyor.
Ufukta karabulutlar öyle yoðunlaþtý ki, Rusya'nýn ikinci büyük petrol þirketi Lukoil, Norveçli ortaðý Norsk Hydro ile yürüttüðü Ýran'ýn Anaran bölgesindeki sondajlarý sessiz sedasýz askýya aldý.
Biliyorsunuz, biz de Güney Pars bölgesindeki doðalgaz yataklarýnýn iþletilmesi için 14 Temmuz'da Ýran'la anlaþma imzaladýk. ABD'nýn baðýrýpçaðýrmasýna ve Ankara'daki diplomatik çevrelerin "Bu iþ baþýnýza dert açacak" yorumlarýna aldýrmadan. Ýran Petrol Bakaný Vekili Gulam Hüseyin Nozari 20 Eylül'de Ankara'yý uyardý: "Son kararýnýzý vermek için sadece 4 ayýnýz var."
Ve bu uyarýdan iki hafta sonra Þýrnak'ta pusu... Ardýndan Hakkâri'de pusu...
Rastlantý mý? Kimbilir. Ama kim attýysabir taþla iki kuþ vurulduðu kesin: Petrol yasasý için Barzani'ye, Ýran'la iliþkileri nedeniyle Türkiye'ye. Meclis'te dillendirilen "Türkiye'ye karþý örtülü savaþ yürütülüyor" tespitini unutmayýn. Kim yürütüyor o örtülü savaþý acaba?
Hele bir de Ahmedinecad, Ermenistan gezisinde 1915 kurbanlarý anýtýna çelenk koysaydý ve o olaylarý soykýrým diye niteleseydi, Ankara-Tahran arasýnda iplerin kopmasý için koþullar tamamlanmýþ olacaktý. Ýran lideri son anda uyanýp veya uyandýrýlýp planý bozdu.
Güney Pars anlaþmasýndaki ve Ýran'la iliþkilerdeki geliþmeleri iyi izleyin. Ama öfkelenmeden. Diplomasinin altýn kuralýný unutmadan:
"Ülkeler için ebedi dostluklar ve düþmanlýklar yoktur. Sadece ulusal çýkarlar vardýr..."


Teþekkur:
Beðeni: 


Alýntý

Yer imleri