Söz insanýn terazisidir.
Fazlasý ziyan, azý vekardýr.
Az konuþan kýnanmaz, üstelik itibarý çok olur.
Þaka, alay ve boþ konuþmak belâya yol açar.
Çok konuþmak dostluðu bozar, lüzumsuz konuþmak ayýplarý açar, acý söyleyenden dostlar kaçar.
Eðer kalbde darlýk ve üzüntü, vücutta bitkinlik ve halsizlik, rýzýkta eksiklik ve bereketsizlik olursa, bunun boþ ve yersiz konuþmalardan meydana geldiði bilinmelidir!

Hikmeti konuþmakta deðil, susmakta aramalýdýr!
Susmak aklýn süsü ve cehaletin örtüsüdür.
Tatlý dilli ve cömert elli olmalýdýr!
Sükut, âlimin ziyneti, cahilin aybýna perdedir.
Kiþi dilinin altýnda gizlidir.
Sýr saklayan murada erer.
Ýbadet on kýsýmdýr, dokuzu susmak, biri de kötü arkadaþtan uzak durmaktýr. Dil, irfan hazinesinin anahtarýdýr, çok konuþan, gönüldeki hizmet cevherini boþaltýr. Az söz edeptir, güzel amelleri korumaya sebeptir.
Hayýrlý söz keramet, sükut selamettir.
Dudak yumulur, susan kurtulur.
Yalan zayýflatýr imaný, rezil eder insaný.
Dedikodu gýybettir, þiddetli bir afettir.
Alay belki güldürür, ama kalbi öldürür.
Güzel söz sadaka, mahþere nafakadýr.
Çok söz kalb katýlaþtýrýr, Haktan uzaklaþtýrýr.
Çok gülmek ayýptýr, ahiret için kayýptýr.
Kimin azsa sözü, açýlýr kalb gözü.
Fazla þaka cahillik alameti, sükut et, istersen selameti.
Kiþi lisanýyla olur insan. Kötü dili kendisine düþman, çok konuþan olur piþman.
Her sözde vebal var, kurtulur susanlar.
Az söz hikmettir, Rabbimizden nimettir.
Dil söylerse gönül susar, gönül susunca, dil zehir kusar.
Söz dinleyen âlim, susan sâlim olur.
Dil ederse istirahat, kalb eder rahat.
Çok konuþan gaf eder, vakti israf eder.
Dilini hep tutan çok fayda saðlar, dilini tutmayan yarýn çok aðlar.
Dil yarasý ok yarasýndan acýdýr.
Akýllý, bildiðini söylemez, deli söylediðini bilmez.
Bilmem demek, ilmin yarýsýdýr.
Kime sýr söylersen onun kulu olursun