Temel “Kiralýk deve” yazýsýný görünce merak etmiþ ve sahibinin yanýna yanaþmýþ...
Nasýl sürüldüðünü sormuþ...
“-Ohh deyince gider... Ohh bee deyince koþtura koþtura gitmeye baþlar...”
Temel sormuþ:
“-Eee, nasýl duracaðým?...”
-Amin deyince de durur...
Neyse Temel binmiþ deveye, “Ohh”, demiþ baþlamýþ yavaþ yavaþ gitmeye...
Bir süre sonra sýkýlmýþ ve “Ohh bee” demiþ...
Bu sefer deve de koþturmaya baþlamýþ... Temel çok ***iflenmiþ...
Tam bu sýrada bir bakmýþ karþýnda bir uçurum... Ne yapacaðýný þaþýrmýþ...
Heyecandan ne söyleyeceðini unutmuþ...
Artýk iyice yaklaþýnca “Bari” demiþ, “Son duamý okuyayým” ve baþlamýþ okumaya...
Duasýný bitirince “Amin” demiþ ve deve “Zýnk” diye durmuþ uçurumun kenarýnda...
Temel kurtulmanýn verdiði rahatlýkla derin bir nefes almýþ:
“-Ohh bee...”