Teþekkur Teþekkur:  0
Beðeni Beðeni:  0
Sayfa 4/17 ÝlkÝlk 1234567891011121314 ... SonSon
162 sonuçtan 31 ile 40 arasý

Konu: GaMze GaMze DoLmuyoR YüzüM.. Bak Acý! Bak Ya$! Bak SoðuK !

  1. #31
    Users Awaiting Email

    Kullanýcý Bilgi Menüsü

    Standart

    Hüzün yükLü morgLarým var benim soL yanýmda / Aðrýyor


    Düþtü keLepçeLi gözLerin, kýrýLan deLi sözLerinin yanýna
    Ýçimden fersah fersah kaçýþýn iç denizine, sancým oLur



    Benim sancým ÝstanbuL gibidir, biLiyorsun…
    SayfaLara sýðmayacak kadar bitimsiz
    Coðrafyamý bertaraf eden rüzgâr gibidir yâr …


    Yar/sýzým…




    SusuzLuðun en kesif sayfaLarýndayým…
    Uzun sesLeniþLere dönüyor suskunLukLarým…


    Baþýný aLýp gitmiþ bir hikayenin peþinden koþarken, düþürdüðüm sözcükLeri dipnot düþüyorum eksik günceme…


    Hangi kývrýmýndan tutunsam acýdan büküLmüþ harfLere;
    KýrýLgan Ýmâ’Lar çatýrdayarak saLdýrýyor sanki,
    içimdeki sancýLara…
    Uzun ve derin camkesiði çizikLerimden kanýyor, anLamý morarmýþ güncemin önsözü…



    Ýç içe geçmiþ anLamLarýn karmaþýkLýðýnda sýkýþýyor,zamana direnen sevdam…


    Zaman/sýzým…



    Kekeme yüreðim adýný sayýkLýyor habire.
    Adýný þerh, yüzünü dipnot düþtüm içime! ...
    Ki yaðmur sonrasý toprak kokar adýn
    Hadi ifþa et de düþLerini gökyüzüne
    ÝçsizLiðine (h)içLeneyim.
    AL iþte;


    (H )içim…


    Koynuma doLdurduðum insancýL cümLeLerin diLi sürçüyor…
    Þizoid bir krizin, arsýz ýsrarýyLa kaybediyorum benLiðimi…
    ÖfkeLi serzeniþLer çýkýyor demir kapýLarýmdan aLtýndan, hýzLa ve yanarak…



    SavaþLardan bana kaLan her þeyi, diðerLeri gibi takýp koLuma;
    Yürüyoruz duvardan duvara…


    no(k)tasý konuLmamýþ satýrLarýný
    kararLý “ES”LerLe no(k)taLýyorum…
    BoðuLmuþ sesimLe
    Acý (K )ayýpLar afiþLiyorum þehrimin duvarLarýna…


    (K )ayýbým…



    ELimde beLki çoktan unuttuðun iki fotoðrafýn var
    Hangisine baksam (d)üþüyorum yâr..



    Akrebin yeLkovaný defaLarca kez yakaLadýðý zamanLarda,
    ben seni ezberimden siLemiyorum. . .
    Susuyorum / üþüyorum / düþüyorum.
    Duyumsuyor musun?

    SoLukLarýma sinen kokunu


    (D)uyuyormusun …


    HapisLik gibi atýþtýran yaðmurLarda yine hüzünLere gönüLLü devriyeLik yapýyor
    gece yürüyüþLerim…
    Bahçemdeki sarý ýþýðýn uzayan göLgesinde,
    sessiz ve yasak yaLnýzLýkLar büyütüyorum kaLabaLýkLara…
    Hüznün röntgenini çýkarýyorum biLmeden…



    Hadi ! tut/un bana güneþi ,LekeLerim çýksýn ortaya…
    Ya da güneþe tut/un beni…


    (K )aranLýktayým…


    ÖLmeyi denedim kendime, öLemedim.




    Sana geLecek zamanLarda tükendim. Artýk geLemem. . .
    ELLerim (d)üþüyor.
    Nefesim tükeniyor
    Ne desem duyuLmuyor


    Sen duy beni ey yar…



    SessizLiðin teninden soyamadým çýðLýkLarý…
    Bu yüzden deLiyorum öfkemin ambargosunu…
    Yine saLýyorum yüreðimi
    öLümLü kavgaLarýn þiddetLi çarpýþmaLarýna…
    YaLana büyüyen bir çocuðu emziriyor zaman…
    ÝnfazLar büyütüyor geçmiþimin beþiðinde…
    SaLLanýyorum…

  2. #32
    Users Awaiting Email

    Kullanýcý Bilgi Menüsü

    Standart



    Mecbur deqiLdin qitmeye


    Beni böyLe sersefiL etmeye

    Mecbur deqiLdin ayrýLýqa

    Yüreqimi parçaLamaya... Mecbur deqiLdin...


    'Sen deqiL miydin hep þöyLe diyen!' diyerek baþLamayacaqým bu yazýma. Bu yazýmda sözLerden bahsetmeyeceqim merak etme. NasýLsa hepsi senin için aqýzdan çýkan önemsiz þeyLer, öyLe deqiL mi?


    AyrýLýqý qetiren saatLere Lanet okuyorum artýk. Kadere isyansa isyan. Adýný sen koy iþte..


    HayaLLerim vardý benim de.. SeninkiLer qibi, herkesinki qibi. Suya düþenLerden bahsetmiyorum. HaLa qökyüzünde qezenLeri söyLüyorum..


    UmutLarým vardý benim de.. SeninkiLer qibi, herkesinki qibi. YitiriLenLerden bahsetmiyorum. HaLa içimde koþup oynayanLardan söz ediyorum..


    Can kýrýkLarým yüreqimi kanattý sen gittikten sonra. Hayat ikiye böLündü; 'senden önce, senden sonra...'


    Dün bir arkadaþým sarýLdý boynuma. SeviLmeye bu kadar ihtiyacým oLduqunu o anda anLadým iþte.
    Ve bir þeyi daha anLadým; 'Sen beni hiç sevmemiþsin...'


    Cana kýymak düþüncesi beynimi kemiriyor sokakLarda. Her qeLen arabaya ceLLat qözüyLe baktýn mý sen hiç? Veya her aqaçta kendini gördün mü boquLmak üzereyken?


    KoLay oLanýnýn kaçmak oLduqunu öqretti annem bana. ÖnemLi ve zor oLaný ise yaþamakmýþ..
    'Peki her qün öLüp öLüp diriLmek nedir anne?' dedim. Sustu... ÝLk defa annem sustu...


    'Yeni bi baþLanqýç yap' dedi eþ dost. 'BaþLadýqýmý bitiremedim ki' dedim.. OnLar da sustu.


    Hayatta susmuþtu ya hani, dayanamadým artýk ben de sustum. Ne soruyorum ne de cevap veriyorum. Sadece böyLe arada bir sessiz çýqLýkLarýmý kaðýda döküyorum...

  3. #33
    Users Awaiting Email

    Kullanýcý Bilgi Menüsü

    Standart



    Sana koþup geldim yine,ayaklarým istemeden...
    Her geçen günde biliyormusun,daha yabancýsýn bana...

    Aðlýyorum Ýstanbul!
    Hem sana hem kendime aðlýyorum.
    Sen ki; kimine Leyla,kimine Aslý oldun.
    Sen ki; uðruna kanlar dökülenhummalý bir sevda idin.
    Bakýyorum da þimdi terketmiþ aþýklarýn bile seni...

    Utanýyorum Ýstanbul!
    Kendimden utanýyorum.
    Yýrtýlýp atýlmýþ giysilerinle çýplak bir kadýn kadar haramsýn artýk bana.
    Oysa; þu an bir Nedim,bir Yahya Kemal'in, bir Orahan Veli! nin gözleriyle bakmak isterdim sana.

    Yürürken sokaklarýnda görmemek için halini baþýmý eðiyorum Ýstanbul!
    telli duvaklý gelmiþtin oysa,namusun namusumuzdu bizim.

    Hastasýn Ýstanbul!
    Her gün eriyip gidiyorsun gözlerimin önünde.
    Ve kýrgýnsýn biliyorum, birilerine...
    Topraðýna her gün basýp bir gün hatrýn sormayana...
    Ben de kýrgýným Ýstanbul!

    Korkuyorum Ýstanbul!
    Bir daha geliþimde seni,görememekten korkuyorum.
    Þimdi gidiyorum Ýstanbul!
    Dönermiyim?
    Bilmiyorum....

    CAFER YILMAZ

  4. #34
    Users Awaiting Email

    Kullanýcý Bilgi Menüsü

    Standart




    Sözcükler þifreli görüntüsüdür yaþadýklarýmýzýn. Tadýna doyamadýðýmýz romanlarýn gizli öznesidir hatýralar. Bir varmýþ, bir yokmuþ gibi gelip geçen tutkulu hayallerle beraber… Bir þeyler unuttuk zamanýn kalbinde..!



    Kýblemizi aþk ve aþk için tayin ediyorduk. Yaratýlmak korkutulmaktý, korkuyorduk ayný zamanda sevdiðimiz kadar. Kitaplar, þiirler, filmler, yaz rüyâlarý, kýþ üþümeleri, düþ çözülmeleri birbiri ardýnca geliyordu.


    Aþk için savaþan adamlar oluyorduk her birimiz, her birimiz savaþarak yaþýyorduk aþký. Usulca sokulan yoksulluðumuzu, kabul görmeyen adamlýðýmýzý, reddedilen sabrýmýzý hayatýn mihengine vuruyorduk, kahroluyorduk..! Düþler ormanýnda yarasýndan sýzan kaný ýrmaklara akýtarak ölümü bekleyen ceylanlar gibiydik. Bal gözünden kanlar akýtan ceylanlar gibi çarpýyordu kalbimiz. Zamanýn kalbine akýtýyorduk kahrolasý yalnýzlýðýmýzý, terkedilmiþliðimizi…


    Bir þeyler unuttuk zamanýn kalbinde..!


    Korkarak gizlediðimiz duâlarýmýzý, okþamadan geçtiðimiz yetim baþlarýný, alnýmýzý topraða mýhlamaksýzýn uðradýðýmýz mabetleri ve hepsini yaralarýmýza merhem olmaya çaðýran zamanýn kalbinde unuttuk unutulmamasý gerekenleri..!


    Vefasýzlýk iþte, sevmeyi bilmiyorduk, yanmayý bilmiyorduk, özlemek nasýlda uzaktý kýrýk kalplerimize...! Eski tarih olurdu biz geçtiðimiz zaman þehirler. Sevgiler devrildi bu müzmin çaðýn yalancý aynalarýnda. Gençliðimizi kaybettiðimiz günlerin hýrçýn çocukluðunu ezberledik elif-ba cüzlerinden. Hayat akardý, zaman akardý ve aþk akardý sýrlý düþlerin yazýlmamýþ sayfalarýna doðru..!


    Bir þeyler unuttuk zamanýn kalbinde..!


    Kimi akþamlar sýcak, demli bir çay otururdu masamýza, kimi zaman da hatýrasýný özlemle yad ettiðimiz bir deliþmen sevda eskisi… Paslanan düþlerimiz kanatlanýrdý o zaman, coþardýk. Eylemlerin tadý, ezgilerin yakýþý, bâkî kýldýðýmýz kardeþlik yeminleri, unuturduk her þeyi..!


    Dillerimiz lâl olurdu, bedenlerimiz gül olurdu, kururduk.


    Her þey aþktý..!
    Her þey aþk kokuyordu..!
    Her þey aþk masalý gibi gizemliydi..!


    Tükettik, ömrümüzde tüketilecek ne varsa… Yýðdýk önümüze buz daðlarýný… Ne gençlik kaldý türkü olup söylediðimiz, ne de dili tutulan sözcüklerin ateþ dansý..!


    Dahasý; yalýn bir aðýt kaldý dudaklarýmýzda, zehir tadýnda..!



    Bir þeyler unuttuk zamanýn kalbinde..!


    Aþký unuttuk en kötüsü..!
    Sevmeyi unuttuk en korkuncu..!
    Merhameti unuttuk en acýklýsý..!
    Ýnsanlýðý unuttuk en utançlýsý..!


  5. #35
    Users Awaiting Email

    Kullanýcý Bilgi Menüsü

    Standart

    koD:Bir sokak kedisinin gözlerinde sessizim,

    yalnýzlaþtýrýyor yüzümü beton giymiþ kalabalýklar..!



    Ne açtýðýn boþluklarý doldurabiliyorum,ne de yaþayabiliyorum içinde..Ruh esir,aþk diri,kalem küskün...Gecenin segahý mesken edindi yüreðimi,umut mahsulu saatler bana varmadan ölüyor..Bir kapsüle sýðmayacak kadar çoðaldý içimde yaralar,yarým bardak uykuyla susturamýyorum kendimi...Dilime acýmý baglayýp haykýrýyorum acým dinmiyor...Haykýrýþlar yetse de kýrýlýþlarý anlatmaya,anlattýgýný dinletmeye yetmiyor...

    Ýz býrakmýþ gölgelerle yaþanmýyor aþk kavradým...Kapatýlmamýþ defterlerinin aðrýsý volta atýyor þimdi titreyen kýyýlarýmda...Tanýmadýðým suretlerin hoyratlýðýný yudumluyorum avuçlarýndan...Eskitemediðin acýlarýna sattýn sevgimi ..Halbuki ben yüreðine baþtan borçlu yazýldýðýmdan bihaber, dünyaya sýðdýramadýðýn ismini tek heceye sýðdýrmýþtým..Yorgun düþmüþ yüreðini dokunmadan tutmuþtum ,"sus"olup sancýlarýnda,su olup akmýþtým yeþertmeye çalýþtýðýn ne varsa...Sen bütün sebepleri buruþturup savururken çöp kutularýna,sonuçlarý birbirine geçirip yollar yaparken ayaklarýna,ben sadece kendime söylemiþim anlýyorum..

    Çok gördüm aslýnda herhangi bir zamanýn içinde kaybolaný,ama görmedim kayboldugu yerde bulunaný..Sen kendýný hep yanlýþ yerde aradýn...Bulamadýkça vazgectin en insancýl yanlarýndan da..Anlýk hazlarý diyarýna hükümdar yaptýn,koynundan cýkaramadýn tek duyumluk dokunmalarý...



    Kod:Anlamadýn yar hiç anlamadýn,


    Baþýný kuma gömüp yaþanmaz hayat...Saglam hatta sayýsýz köprü inþa etmek,köprülerde yaþamak hayatý nehri akmaz kýlmýyor..Örülen duvarlarýn arkasýndan bakmak ya da hayata,fýrtýnalarý uzagýna düþürmüyor.Kaçmak ise sadece çözümsüzlük zincirine bir halka daha ekliyor.Ve dayanýlýr kýlmýyor hiçbir yalancý söylem acýlarý...

    Emir verilmiyor duragan olmayana...!

    Acýlar yüzleþme istiyor,

    yüzleþme kendine dönüp bakmayý ve tam burada baþlýyor

    aynalara yeminli dillerin firarý....

    "Oysa firar katlanýlýr kýlmaz efkarlarý ve üstünden

    atlayarak aþýlmaz hiç bir acý..."


    Gün senin günündür artýk...Sen,ben ve gölgeler denklemine yenik düþtü bir yaným...Gözlerin kana buladý beni...Harcanacak tek bir "gel"im bile kalmadý hiçlik sokaklarýnda kaybolmayý emir biçtiðin ömrüne....



    Kod:"Bir mucizeyi yok ettin.........Hadi alkýþla kendini...!"


    Bir korsan dagýnýklýðý þimdi bana kalan...Bakire bir yýldýz bile kalmadý -gök-yüzümde...Hergün biraz daha artan bedeli ödüyorum,bilmem kaç kursun eskiterek yüreðimde...Dirhem dirhem sonlanan çað hatýrlatýyor unuttuklarýmý anýmsýyorum mesela tüm acýlar mutluluklardan doðardý..

    Varlýðýn kaybolan bir günün içinde kalsa da,kaybolan günün yamacýndan sessizliðe vuranlara atýlan her ok gecemin karanlýðýnda saklý...Geceyi kaybolan gün mü karartmýþtý yoksa yýldýzlar parlamak için geceyi karanlýða mý mecbur kýlmýþtý..

    Cevapsýzlýðýn körü,sarfet sarfet söylenmeyenler var,

    söylesemde duyuramadýklarým..."

    Leþ kokuyorsa satýrLarým...

    Harcadýklarýndan,

    Harcattýklarýndandýr,

    ,Bil...




    Kod:Sevgi dediðin,arsýz duygulara kurban edilecek kadar ucuz deðil..


    Hala,

    Seni yazýyorsa hala kalemim,

    Aldýklarýn,

    Verdiklerin,

    ve

    Senden degil,

    Kalemin itibarýndandýr

  6. #36
    Users Awaiting Email

    Kullanýcý Bilgi Menüsü

    Standart



    aþk mý ? hayatmý ?

    aþk...aþk sensin zaten aþkýn tarifi yok ki
    ben sen varsan nefes alýrým sen varsan yarýnýma bakarým

    sadece senli hayellerle avunan bu gönlümü
    senin bir tek gülümsemene adarým

    senin bir tek caným diyiþine
    ve her seferinde bana bakan gözlerine
    tutmam için uzattýðýn ellerine
    yüreðimle sarýlýrým

    sen olmazsam ben hiçim
    sen olmazsan yarýmým
    dünümümde bu günümde sadece sensin sen benim
    tek varlýðýmsýn...tek yaþama isteðim
    sahip olabileceðim ve yanýmda görmek için çýrpýnacaðým canýmsýn caným

    söyle þimdi bana sen olmazsan ne aþký nede hayatý tanýtým
    gözlerimi bile kýrpmam
    eðer sana kavuþacaksam eðer ellerini tutacaksam
    her an yanýnda olacaksam
    hayatýmý gözlerinin önünde bitirir
    sana gelecekse ölüme sen diye koþarým



    þimdi soruyomusun hala

    aþk mý ? hayat mý ?


    ben sen olmadan nasýl yaþarým sen olmadan aþký tanýmamki
    sen olmadan haytta kalamamki
    ben ne aþka nede hayata varým

    sen ver cevabýný sen koy birini kefeye hadi
    ama bilki verdiðin cevapta ben olmalýyým
    sen olmalýsýn...

    sen benim aldýðým nefesimsin
    sen benim tek sevdiðimsin

    çünkü benim için
    aþk ta hayatta sensin...sen...

  7. #37
    Users Awaiting Email

    Kullanýcý Bilgi Menüsü

    Standart

    Ben gurbette deðilim / Gurbet benim içimde


    Gurbet o kadar acý / Ki ne varsa içimde
    Hepsi bana yabancý / Hepsi baþka biçimde
    Ne bir arzum, ne emelim / Yaralanmýþ bir elim
    Ben gurbette deðilim / Gurbet benim içimde

    Eriyorum gitgide / Elveda her ümide
    Gurbet benliðimi de / Bitirdi bir içimde
    Ne bir arzum, ne emelim / Yaralanmýþ bir elim
    Ben gurbette deðilim / Gurbet benim içimde

  8. #38
    Users Awaiting Email

    Kullanýcý Bilgi Menüsü

    Standart

    Acma kapimi, usur yaralarim anne... Aklimin yanginlarina inat usur yuregim. Sorular, ogutler, dersler, kaybedisler… Titrek yuregimde degeri yok hicbirinin. Kapimi acan asi ruzgâr, iceri savurur anilarimi. Pervasizca odama dagilir zamanlar. Annemin kizgin sureti canlanir icimde. “Toplayacagim anne”, “Cocuk yanimi bulabilirsem, duzeltecegim hepsini”… Inanmaz yine… Vazgecerim diye… Kizgin gidisine hak verir ellerim. Vazgecerim. Efkârim onume duser. Islanir adimlarim. Uykumu calan geceler yagar sabahlara. Basima kitaplarin sayfalari ucusur. Biraz ask, biraz cografya… Taslasir, adimlarim. Bir soluk ak… Biraz beyazi olmali bu kâgitlarin. Penceremde kalir gozlerim. Kirik kanatlar var pervazlarda. Yagmurlari kana bular, yarali turnalar… Aksami bulur vakit. Yuregimde ayni titreme… Odama gelme anne. Acma kapimi, usur yaralarim. Toplamadim, toplayamadim yine zamani. Nereye donsem uzerime devrilir, gecikmisliklerim. Nazli bir yildiza aldanip; keske, kirmasaydim titrek lambami. Kirilmis cok sey var anne. Raflarda yarim kalmis hayallerim daginik… Kopkoyu bir duman; korkularim… “Topla” deme artik. Anla ki yerinde her sey… Ayaklarim kanamasa yuruyemem artik, kizil adimlarimi izler cocuklugum. Kaybolursa; bulamam umudumu. Yuregime batmasa nazli yildizin parcalari, duygularim usur. Sizlamasa yuregim, olurum anne… Yaza varmaz krizantemler. Hercai menekselere bahar zulumdur. Anla beni anne. Cabaladim, solacagimi bile bile, senin icin… Yapraklarimi kaybettim, dallarim tasimadi sahte tebessumlerimi. Yoruldum, cok yoruldum anne. Duzen bensiz kurulmus, ayak uyduramadim.

    Anne...

  9. #39
    Users Awaiting Email

    Kullanýcý Bilgi Menüsü

    Standart

    BÝR ÞÝZOFRENÝN (SCHIZOPHRENIA) GÜNCESÝ

    O hep düþünürmüþ
    hiç uygulamaz, yada uyguluyamaz, ama hep düþünürmüþ
    sessizce, köþe bucak arar, orada içine aðlarmýþ..
    etrafýndaki mutluluklara bakar kendi haline aðlarmýþ..
    mutluluk, onun için hiç ulaþamayacaðý yerdeymiþ; yani ufukta...
    Her insanýn bu dünyaya geliþinde elbette bir sebep vardýr
    peki ya onun bu dünyadaki sebebi neymiþ
    acaba uzaktaki mutluluklara bakýp kendi haline acýmasýmý
    yoksa oturup bi köþede içine aðlamasýmý
    palyaçoya benzermiþ yani hep güleryüzlüymüþ
    ama o hep dertlerine aðlarmýþ
    hep aðlarmýþ,, kimsenin göremediði bir þekilde
    ufukta kalan hayellerine, kararan dünyasýna
    bir maðaranýn içerisinde hissedermiþ hep
    güneþ onun ülkesini çoktan terk etmiþ gitmiþ gibi...
    kimse duymazmýþ onun attýðý sessiz çýðlýklarý
    o her gece bir mum yakýp erimesini seyredermiþ
    bir vakit dimdik durup etrafýný aydýnlatan o ateþ
    kendi eriyen göndesi içinde boðulurmuþ hep..
    kendiyle kavga edermiþ sadece kendine sataþýrmýþ,
    içinde dýþarý çýkamayan bir gücün altýnda ezilmiþ gibi,
    hareket ederken bile yorulurmuþ...
    etrafa hep boþgözlerle bakarmýþ,
    aslýnda gördüklerini ondan baþka kimse göremezmiþ...
    saatlerce oturduðu yerden kalkmazmýþ,
    aslýnda orda otururken kimbilir nerelere gidermiþ deryalarda...
    konuþurken hep duraksarmýþ,
    içerisindeki o ses ona hep susmasý gerektiðini söylermiþ çünkü,
    konuþursa, dökerse içini, eriyip gidermiþ çünkü o mum gibi...
    akýttýðý tek damla gözyaþý yokken,
    o gözyaþlarýnýn oluþturduðu sularda yüzermiþ hep...
    o hayat denilen kapýsý penceresi olmayan odanýn içinde hep yalnýzmýþ
    kaçmak istediðinde ise,
    odanýn içinde döner döner yoruluncada bir köþeye çöker otururmuþ...

  10. #40
    Users Awaiting Email

    Kullanýcý Bilgi Menüsü

    Standart

    Kavga ettik biraz önce ...
    Ne var ne yoksa eteklerimizde döktük ortaya !


    Bütün kimsesizliðimi ,
    Onu özlerken çektiðim onca acýyý ,
    Eskiyen yanlarýmý fýrlattým üstüne bir bir ..

    Darmadaðýn oldu her yer !
    Bir iki vazo kýrýldý ,
    Bir cam çatladý sanýrým ,
    Bir de koltuðun ayaðý ...

    ? -Kýrýlan hayallerimin yanýnda lafý olur mu - ?

    Nasýl kaybettiysen kendimi ,
    Tozu dumana kata kata akýttým gözyaþlarýmý ..
    Toz ..
    Duman ..
    Gözyaþý ..
    Çamur oldu her yer ..
    Utandým !
    Hazýr hissedince baþlamalý temizlemeye dedim , öylece býraktým ..


    Ben düzene sokmaya çalýþýrken kalp atýþlarýmý derin nefesler ala ala ,
    O konuþmaya baþladý birden , baðýra baðýra !


    - Hep burdaydým ben aslýnda , her an yaný baþýnda - diye haykýrdý ...
    - Açsaydýn gözlerini , gerçekten görmek isteseydin görürdün beni -
    - Emrine amadeydim , avuçlarýnýn arasýndaydým , istediðin gibi her an gözlerinde kalmamý sen saðlamalýydýn -
    Dedi ve sustu .......


    Sustum bende !
    Sus pus oldu çoktan tuzla buz olan varlýðým ..
    Sustu !
    Sustum bende !


    Kavga ettik biraz önce ...
    Ne var ne yoksa eteklerimizde döktük ortaya !


    Ne kadar zaman geçti aradan , hatýrlamýyorum ..
    O zamandan bu zamana neler yaptým bilmiyorum !
    Çok mý kýrdým onu , kýzdý mý hapsettim diye anýmsayamýyorum ...

    En son hatýrladýðým o derin sessizliðin içinde kaybolduðum ...


    Þimdi susun sizde !
    Hepiniz .. Herþey ..
    Susun !


    Barýþacaðýz elbet , biliyorum ...


    Elimde bir anahtar ,
    Ýçerideki odaya kilitlediðim -Mutluluðun - kapýsýnýn önünde nöbet tutuyorum !


    Bir daha hiç býrakýp da beni , gitmesin uzaklara diye ....

Sayfa 4/17 ÝlkÝlk 1234567891011121314 ... SonSon

Konu Bilgileri

Users Browsing this Thread

Þu an Bu Konuyu Gorunteleyen 1 Kullanýcý var. (0 Uye ve 1 Misafir)

Bu Konudaki Etiketler

Yer imleri

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajýnýzý Deðiþtirme Yetkiniz Yok
  •