Çocuktum
ÇOCUKTUM

Çocuktum
Hep kardan adamlar süslerdi düþlerimi
Büyüdüm
Hep kandan adamlar oydular yüreðimi

Çocuktum
Hep ölümsüz aþklarý okurdum masallarda
Büyüdüm
Ne aþklar satýldý o körkütük masalarda

Çocuktum
Þerefti itibardý bütün kapýlarý açan anahtar
Büyüdüm
Hiçbir güç tanýmadým para kadar

Çocuktum
Saçlarýndan yakalardým ümitleri
Büyüdüm
Ezberledim bütün ihanetleri

Çocuktum
Yaþam bir yaðmur gibi düþerdi avuçlarýma
Büyüdüm
Þimdi hep çocukluðum geliyor aklýma

Sakýn
Sen büyüme çocuk!
Ahmet Selçuk Ýlkan