Sonsuz Salat ve Selam Sevgililer Sevgilisine Olsun.
Ve O'nun Sahabesine Kainat Dolusunca Selam Olsun.

Ademoðlu ihtiyarladýkça onda iki þey gençleþir:

Mala karþý hýrs ve hayata karþý hýrs
(Buhari, Rikak 5)

Eðer bir kimsenin bir baþkasýna secde etmesini emretseydim, kadýna, kocasýna secde etmesini emrederdim ve eðer bir erkek karýsýna kýrmýzý bir daðdan siyah bir daða ve siyah bir daðdan kýrmýzý bir daða taþ taþýmayý emretseydi, uygun olan, kadýnýn bu emri yerine getirmesidir.

(Kütüb-i Sitte, 6529)
Allah'tan daha kýskanç kimse yoktur. Bu sebeptendir ki fevahiþin açýðýný da kapalýsýný da haram kýldý. Medihten Allah kadar hoþlanan bir kimse de yoktur. Bu sebeptendir ki nefsini medhetmiþtir.

(Buhari, Nikah 107)
Muharcirler hicretle Medine'ye gelip (Ensar'ýn yardýmlarýný gördükleri) vakit þöyle dediler:

" Ey Allah 'ýn Rasûlü ! Biz, çok maldan böylesine cömertce veren, az maldan da yardýmý böylesine güzel yapan aralarýna inmiþ bulunduðumuz þu Medinelilerden baþka bir kavmi hiç görmedik! Bize bedel iþlerimizi yaptýlar, hayatýmýzý düzene koymada yardýmcý oldular. Biz (hicret ve ibadetlerimizle kazandýðýmýz) sevaplarýn hepsini onlar alacak diye korkuyoruz !"

Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) onlara þu cevabý verdi: " Hayýr! Onlar sizin dua ve teþekkürlerinizden hâsýl olan sevabý alacaklar. "
(Tirmizi, Kýyamet 45)
Allah'tan daha kýskanç kimse yoktur. Bu sebeptendir ki fevahiþin açýðýný da kapalýsýný da haram kýldý. Medihten Allah kadar hoþlanan bir kimse de yoktur. Bu sebeptendir ki nefsini medhetmiþtir.
(Buhari, Nikah 107)

"Allah celle þânühü mahlukâtýn olmasýna hükmettiði zaman -Müslim'in rivâyetinde: "Allah mahlükâtý yarattýðý zaman"- yanýnda bulunan, Arþ'ýn gerisindeki bir kitaba þunu yazdý: "Muhakkak ki rahmetim gazabýma galebe çalmýþtýr."
(Buhari, Tevhid 15)

Bir adam gelerek: "Ey Allah'ýn Resûlü iyi davranýp hoþ sohbette bulunmama en ziyaâde kim hak sâhibidir?" diye sordu. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Annen!" diye cevap verdi. Adam: "Sonra kim?" dedi, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) "Annen!" diye cevap verdi. Adam tekrar: "Sonra kim?" dedi Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) yine: "Annen!" diye cevap verdi. Adam tekrar sordu: "Sonra kim?" Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bu dördüncüyü: "Baban!" diye cevapladý."
(Müslim, Edeb 2)

Resülullah aleyhissalatu vesselam'a: "En efdal insan kimdir?" diye sorulmuþtu. "Kalbi mahmüm (pak), dili doðru sözlü olan herkes" buyurdular. Ashab: "Doðru sözlülüðün ne demek olduðunu biliyoruz. Mahmümu'l-kalb ne demektir?" diye sordu.

"(Mahmüm kalb), Allah'tan korkan tertemiz kalptir, içinde günah yoktur, zulüm yoktur, kin yoktur, hased yoktur" buyurdular."
(Kütüb-i Sitte, 7256)

Þurasý muhakkak ki insanlar Kýyamet günü niyetleri üzere diriltilecekler.
(Hz. Ebu Hureyre radýyallahu anh)
Sizden önce yaþayanlardan bir tüccar vardý. Halka borç verirdi. Borçlularý arasýnda fakir görürse hizmetçilerine: "Onun borcundan vazgeçiverin, böylece Allah'ýn da bizim günahlarýmýzdan vazgeçeceðini umarýz" derdi. Allah da onun günahlarýndan vazgeçti.
(Buhari, Sulh 10)

"Ümmetimden birkýsým insanlarý bilirim ki, Kýyamet günü Tihâme daðlarý emsalinde bembeyaz (tertemiz) hayýrlarla gelirler. Aziz ve celil olan Allah Teâla hazretleri o sevaplarý saçýlmýþ toz haline getirir (deðersiz kýlar, kabul etmez)."

Sevban radýyallahu anh dedi ki : "Ey Allah'ýn Resülü! Onlarý bize tavsif et, durumlarýný açýkla da, bilmeyerek biz de onlardan olmayalým!" Aleyhissalâtu vesselâm açýkladýlar:

"Onlar sizin din kardeþlerinizdir. Sizin cinsinizden insanlardýr. Sizin aldýðýnýz gibi onlar da gece (ibadetin)den nasiplerini alýrlar. Ancak onlar, Allah'ýn yasaklarýyla tenhâda baþbaþa kalýnca o yasaklarý ihlâl ederler, çiðnerler."
(Kütüb-i Sitte, 7269)

Bir kýsým insan vardýr, Allah'ýn mülkünden haksýz bir surette mal elde etmeye giriþirler. Halbuki bu, Kýyamet günü onlara bir ateþtir, baþka deðil.
(Tirmizi, Zühd 41)

Himmet yönüyle insanlarýn en yücesi hem dünya hem de ahiret iþine himmet gösteren mü'mindir.
(Kütüb-i Sitte, 6622)
Resülullah aleyhissalâtu vesselâm'a bir adam gelerek: "Ey Allah'ýn Resülü! Bana (dini) öðret ve fakat çok özlü olsun!" dedi. Aleyhissalâtu vesselâm: "Namazýna kalktýðýn vakit (dünyaya) veda edenin (namazý gibi) namaz kýl. Sonradan (piþman olup) özür dileyeceðin söz söyleme. Ýnsanlarýn elinde bulunan (dünyalýk þeylerden) ümidini kesmeye azmet!" buyurdular.
(Kütüb-i Sitte, 7232)

Cum'a namazý, dört kiþi hâriç geri kalan her müslüman üzerine cemaat içinde yapmasý gereken vâcib bir hakk'dýr. Cumadan istisna edilen bu dört kiþi þunlardýr: Köle, kadýn, çocuk ve hasta.
(Ebu Davud, Salat 215)