Daha kaç geceler böyle sessiz, böyle sensiz yaþayacaðým? Bilmiyor musun ki ey yar,
beni ne çok mahvediyor uzaklýðýn, ne çok bölüyor kalbimi kalbin...

Bir gece daha baþlýyor... Önümde upuzun yaþayacaðým bir gecem, bir karanlýðým daha
var. Saatlere, saniyelere gireceðin; damarýmdaki kanýma kadar iþleyeceðin bir gecem
daha baþlýyor... Bir gecem, bir sevdam daha baþlýyor ama yazýk ki gözyaþlarýma giren
olmayacaksýn yinede.

Beni artýk acýlarýmla baþ baþa býraktý aðlamalarým. Gözyaþlarým bile beni terk etti.
Sen geldiðinden, sen olduðundan beri tüm her þey beni terk etti. Ben de tükettim
onlarý zaten. Evet artýk geceleri uyuyamýyorum. Karanlýklar baþlar baþlamaz baþlýyor
kalbimin aðlamalarý.Önceleri onlarý dinlemeye, onlara ses vermeye çalýþýyordum. Fark
etmiyormuþum gibi davranýyordum. Sýrf o
karanlýk geceyle yüz yüze gelmemek için.

Biliyordum o yalnýzlýðý yaþamam gerekiyordu. Bir insan arýyordum yanýmda, geceyi
bana
unutturacak...........................................................................................................................
..............................................................................