Bir adam ve oðlu ormanda yürüyüþ yapýyorlarmýþ. Birden çocuk ayaðý takýlýp düþüyor ve cani yanýp 'AHHHHH' diye baðýrýyor.

Ýleride bir daðýn tepesinden 'AHHHHH' diye bir ses duyuyor ve þaþýrýyor.

Merak ediyor ve

- ''Sen kimsin?'' diye baðýrýyor. Aldýðý cevap 'Sen kimsin?' oluyor.

Aldýðý cevaba kýzýp - ''Sen bir korkaksýn!'' diye tekrar baðýrýyor. Daðdan gelen ses 'Sen bir korkaksýn!' diye cevap veriyor.

Çocuk babasýna dönüp

- ''Baba ne oluyor böyle?'' diye soruyor.

- ''Oðlum'' der babasý, ''Dinle ve öðren!'' ve daða dönüp ''Sana hayraným!'' diye baðýrýyor.

Gelen cevap ''Sana hayraným!'' oluyor. Baba tekrar baðýrýyor, ''Sen muhteþemsin!''

Gelen cevap; ''Sen muhteþemsin!'. Çocuk çok þaþýrýyor, ama halen ne olduðunu anlayamýyor.

Babasý açýklamasýný yapýyor:

- ''Ýnsanlar buna yanký derler, ama aslýnda bu yaþamdýr. Yaþam daima sana senin verdiklerini geri verir. Yaþam yaptýðýmýz davranýþlarýn aynasýdýr. Daha fazla sevgi istediðin zaman daha çok sev! Daha fazla Þefkat istediðinde, daha þefkatli ol! Saygý istiyorsan insanlara daha çok saygý duy. Ýnsanlarýn sabýrlý olmasýný istiyorsan sen de daha sabýrlý olmayý öðren. Bu kural yaþamýmýzýn bir parçasýdýr, her kesiti için geçerlidir.''

Yaþam bir tesadüf deðil, yaptýklarýnýzýn aynada bir yansýmasýdýr.