Ateist bir adam bir gün ormanda geziyor ve etrafýndaki güzelliklere
bakýyormuþ.
Evrim ne güzellikler yaratýyor! diye düþünüp mest oluyormuþ,
Birden arkasýnda kocaman bir ayý belirmiþ ve onu kovalamaya baþlamýþ.
Adam bütün gücüyle kaçýyormuþ ama her arkasýna bakýþýnda ayýnýn daha hýzlý
olduðunu fark ediyormuþ. Dakikalarca süren bir kaçýþýn sonunda adamýn
ayaðý yerdeki bir dala takýlmýþ, ayý adamýn üzerine atlamýþ, pençesini
kaldýrmýþ, tam vurmaya hazýrlanýrken adam 'Allahým! diye baðýrmýþ.
Bir anda zaman durmuþ ayý donmuþ, ormandaki nehir bile akmaz olmuþ bir anda
orman kararmýþ ve gökyüzünden bir ýþýk huzmesi adamýn üzerine parlamýþ.
Çok derinden gelen ilahi bir ses adama;
'Yýllarca bana inanmadýn, yaratýlýþý kozmik bir kazaya baðladýn,
sana bu durumda yardým etmemi mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu
saymalýyým?' demiþ.
Adam utanç içinde: 'Biliyorum bunca yýldan sonra dindar biri olmayý
istemem haksýzlýk,
ama hiç olmazsa ayýyý dindar yapabilir misin?' demiþ.
'Peki' diye karþýlýkvermiþ ve ýþýk kaybolmuþ.
Nehir tekrar akmaya baþlamýþ her þey eski haline dönmüþ.
Ayý iki pençesini de göðe doðru çevirmiþ ve konuþmaya baþlamýþ;
'Allahým, senin rýzkýnla orucumu açýyorum, hamdolsun bana verdiðin
nimetlere...


Teþekkur:
Beðeni: 


Alýntý


Yer imleri