Kocasýnýn çok hasta olduðunu,çalýþamaz duruma düþtüðünü ve yedi çocuðu ile birlikte aç kaldýklarýný ve yiyeceðe ihtiyaçlarý olduðunu söyler. Manav ona ters bir þekilde bakarak derhal dükkanýný terk etmesini ister.Kadýn ailesinin ihtiyaçlarýný düþünerek:
- 'Lütfen efendim' der. 'paramýz olur olmaz getirip borcumu ödeyeceðim.'
Manav kendisine bir kredi açamayacaðýný çünkü onun eski müþterisi olmadýðýný,kendisinde bir hesabýnýn bulunmadýðýný söyler.
O sýrada dükkanýn dýþýnda bekleyen bir müþteri ikisinin arasýnda devam eden bu konuþmayý dinlemektedir.Ýçeriye girerek manava yaklaþýr ve: 'ben o kadýnýn almak istediklerine kefilim' der. 'ailesinin ihtiyacý olan þeyleri ona ver.'
Bunun üzerine manav çok isteksiz bir þekilde kadýna döner ve 'bir alýþveriþ listen var mýydý? Diye sorar.Kadýn 'evet efendim' der. 'tamam' der manav. 'þimdi onu terazinin þu kefesine koy,onun aðýrlýðýnca diðer kefeye istediklerinden koyacaðým'
Kadýn bir an duraklar,sonra baþýný önüne eðer ve çantasýný açarak üzerine bir þeyler karalanmýþ bir kaðýt parçasýný çýkartýr ve manavýn kendisine gösterdiði kefeye öz enle býrakýrken baþý hala öne eðiktir.
Manavýn ve diðer müþterinin gözleri terazinin kefesine dikilirken hayretle büyümüþtür.Manav müþteriye dönerek,kýsýk bir sesle 'inanamýyorum' der.Ýnanýlacak gibi deðildir.
Müþteri manava gülerken manav çoktan diðer kefeye eline geçeni doldurmaya baþlamýþtýr ama nafile,diðer kefeyi yerinden bile kýpýrdatamamýþtýr.
Terazinin kefesi artýk üzerindekileri alamayacak kadar doldurduðunda çaresiz hepsini bir torbaya doldurarak kadýna verir.Þaþkýnlýkla üzerinde bir þeyler çiziktirilmiþ kaðýdý eline alý r ve okur.Bir de bakar ki orda bir alýþveriþ listesi yoktur.Sadece bir dua yazýlýdýr.
Yer imleri