1. Bölüm
Herkesin kimseye anlatmadýðý bir sýrrý var. Herkesin bir baþkasýna göstermediði gizli bir yüzü var.

Ezel'in Oyunu'nda, günlük hayatýn maskelerinin arkasýnda insanlarýn bu vahþi, zalim, ne hýrslarýndan ne de aþklarýndan bir türlü vazgeçemeyen gerçek yüzlerini görüyoruz.

Önce Yusuf vardý. Hayatýn içindeki nokta kadar küçük hayatýnda ailesiyleydi. Mutluydu. Sonra Yusuf bir kýz sevdi. Ona aþýk oldu. Askerden gelecek, onunla evlenecekti. Evrende herþey yerli yerindeydi. Ama Yusuf birden cinayetten hapiste buldu kendini. Bildiði hayat, güvendiði insanlar bir anda yok oldu. Yerine, tek bir soru, on yýl boyunca kýzgýn bir damga gibi beynini daðladý durdu: Niye?

Sevdiði kýz Eyþan, en iyi arkadaþý Cengiz ve abisi bildiði Ali, ona korkunç bir oyun oynamýþtý. Yusuf cevaplarý bulamýyordu, çaresizdi. Ta ki hapishanede hayatýný deðiþtirecek bir adamla tanýþana dek.

Önce Yusuf vardý. Sonra Yusuf öldü. Ezel doðdu. Baþka bir yüzle. Baþka bir kimlikle. Ama ayný yakýcý soruyla. Niye?

Ezel, oyunu oynamaya hazýr. Ezel cevaplarý bulacak. Ezel, bu üç kiþiden intikamýný alacak; ondan herþeyini alan insanlardan herþeylerini alacak. Ama önce içindeki bitmek tükenmek bilmeyen, uslanmayan, ölmeyen aþký öldürmesi gerek.

Sevmek hiç bu kadar zor olmadý.

Kazanmanýn bedeli hiç bu kadar yüksek olmadý.