TUTACAK BÝR ELÝNÝZ OLSUN !
Bir yaz günü plajda oturuyor kumlarla oynayan iki çocuðu seyrediyordum...
Her ikisi de deniz kýyýsýnda kapýlarýyla, kuleleriyle, tünelleriyle, kocaman bir kale yapmak için beraberce harýl harýl çalýþýyorlardý...
Kale neredeyse tamamlanmýþken büyük bir dalga gelip kaleyi bozdu...
Herþey bir anda ýslak bir kum yýðýnýna dönüþmüþtü...
Bütün uðraþlarýnýn bir anda gözlerinin önünde yok olduðunu gören çocuklarýn gözyaþlarýna boðulmalarýný bekliyordum...
Ama çocuklar beni þaþýrttý...
Aðlamak yerine, ikisi de kalkýp el ele tutuþtular ve gülerek kýyýdan biraz daha uzaklaþýp yeni bir kale yapmaya giriþtiler...
Çocuklarýn o anda bana önemli bir ders verdiklerini farkettim...
Hayatýnýzdaki herþey yapmak için üstünde çok zaman ve enerji sarfettiðimiz her karmaþýk yapý aslýnda kumdan yapýlmþlardýr...
Sadece baþka insanlarla kurduðumuz iliþkiler ayakta saðlam kalabilir...
Er ya da geç bir dalga gelip kurmak çin yoðun çaba sarfettiðimiz çalýþmalarý anýnda yýkabilir...
Böyle bir durum karþýsýnda, sadece yanýnda tutacak bir eli olan insan gülümseyebilir


Teþekkur:
Beðeni: 

Alýntý

Yer imleri