Erzurum'a ayna gelir...
Erzurum un bir köyünde, ne köylü, ne de köyün "þeyh”i o güne kadar ayna görmemiþtir.
Adamýn biri, ilk rastladýðýnda, aynayý alýp bakmaya baþlar.
Ardýndan, aynada gördüðü suratý ölen kardeþi zannedip aðlamaya baslar:
"Vay benim zavallý gardaþým, vay benim zavallý gardaþým." diyerek.

Aynayý koynuna alýp yatar.
Hanýmý, eþinin, ayna koynunda yattýðýný görünce þüphelenir.
Uyandýrmadan adamý, aynayý alýp bakar.
Öfkeden kudurmuþtur. "Vay !" der heyecanla "Herifim, beni bir karýyla aldatýr."

Aynayý alýp, köyün þeyhine gider. Aynayý göstererek "Þeyh Efendi," der.
"Benim herif beni bir karýyla aldatýr."
Aynayý alýr, þeyh... Yüzüne tutar...
"Bacým," der. "Bu, bir karýdan ziyade, gavata benziir."