Peygamberimiz 8 Haziran 632'de vefat etti. 1378 sene önce bugün, 9 Haziran'da topraða verildi. Son nefesini özellikle eþlerinden birinin yanýnda vermek istemiþti. Bunun hikmetine siyer yazarlarý þöyle dikkat çekti:

Bugün sizlere, ilk okuduðumda oldukça þaþýrdýðým ve 7 aydýr bugün için yazmak üzere beklettiðim tarihi bir ayrýntýdan söz edeceðim. Neden bugün sorusunun cevabý ise gayet basit...
Peygamber Efendimiz (sav) 8 Haziran 632 tarihinde vefat etti. 9 Haziran 632 Salý günü, yani bundan tam 1378 sene önce bugün, vefat ettiði odaya defnedildi. Yani miladi takvim olarak Peygamber Efendimizin vefat yýldönümünü idrak ediyoruz.
Vefatýnýn son günlerinde saðlýk durumu aðýrlaþtý. Þiddetli baþaðrýsý çekiyordu. O gün, Resulullahýn nikâhý ile þereflenen son hanýmý olan, eþleri arasýnda da en son vefat eden Hz. Bu Linki Görmeniz Ýçin SupersatForuma Uye Olmanýz Gerekmektedir. Validemizin odasýndaydý.
Bir ara hastalýðýnýn þiddeti ile bayýldý. Bir müddet sonra kendine geldiðinde, “Ben yarýn nerdeyim” diye sordu. Durumu aðýr olduðu için o sýrada diðer eþleri de Hz. Meymune Validemizin odasýndaydýlar ve saðlýðýna kavuþmasý için dua ediyorlardý. Peygamber Efendimizin sorusu üzerine, Meymune Validemiz yarýn hangi eþinde olacaðýný söyledi. Bunun üzerine “Yarýndan sonra” diye tekrar sordu.
Bu ikinci soru üzerine Peygamber Efendimizin eþleri birden birbirine baktýlar. Hz. Aiþe Validemizin ayrý bir yeri olduðunu ve O’nu çok sevdiðini biliyorlardý. Anladýlar ki, sýranýn hangi gün Hz. Aiþe Validemizde olacaðýný öðreninceye kadar bu sorular devam edecek. Sonra hepbir aðýzdan, “Ya Rasülallah, saðlýðýnýza kavuþuncaya kadar, biz sýramýzý Aiþe’ye verdik” dediler.
Ýþte tam bu noktada akýllara, “neden Hz. Aiþe Validemiz” sorusu gelebilir. Yazýya baþlýk olan sýr da tam da bu noktada gizli.
Ýngiliz asýllý Müslüman yazar Martin Lings (Ebubekir Siraceddin), Pakistan devletince her yýl verilen “Siret Ödülü”nü kazanan ve birçok dile çevrilen Bu Linki Görmeniz Ýçin SupersatForuma Uye Olmanýz Gerekmektedir. isimli kitabýnda bu konuda ilginç bir ayrýntý verir.
Vahiy meleði Hz. Cebrail’in, eðer o sýrada Peygamber Efendimiz hane-i saadetlerinde (yani evinde) ise, sadece eþi Hz. Aiþe’nin yanýnda iken vahiy getirdiðini yazar. Yani vahyin, Peygamber Efendimiz o sýrada eþlerinden birinin yanýnda ise, sadece Hz. Aiþe’nin yanýnda iken geldiðini anlatýr. Peygamber Efendimiz o sýrada diðer eþlerinden birinin odasýnda ise, Hz Cebrail’in vahiy getirmek amacýyla teþrif etmediðinin altýný çizer. Bu konuya çeþitli kitaplarda da temas edilmektedir. Sayýn Fethullah Gülen’in sohbetlerinden birinde de bu ayrýntýya kýsaca yer verilmektedir.
Herþeyin doðrusunu ve gerçek hikmetini sadece Allah bilir. Neden sadece Hz. Aiþe Validemizin odasýnda iken... sorusuna cevap olabilecek ayrýntýya yazýyý uzatmamak için girmek istemiyorum. Konu hakkýnda ciddi malumat sahibi olmayanlarýn ve siyer konusunda vukufiyeti bulunmayanlarýn ulu orta yorum yapmamalarýný öneririm. Þu kadarýný söylemek isterim ki, konunun çok hoþ, çok anlamlý, insan iliþkileri açýsýndan çok deðerli, maddi ve manevi iletiþim açýsýndan üzerinde durulmasý gereken boyutlarý var.
Son tavsiyeleri...
Peygamber Efendimiz (sav) 1378 sene önce, 8 Haziran 632 tarihinde vefat etti, 9 Haziran’da defnedildi. Yani miladi takvim olarak Peygamber Efendimizin vefat yýldönümünü idrak ediyoruz. Bu vesile ile hazýr konu açýlmýþken, Hazreti Peygamber’in vefat etmeden önceki son anlarýna ve son mesajlarýna kýsaca temas etmek yararlý olur.
Vefatýndan bir gün önceydi. Herkes Peygamber Efendimizin saðlýðýna biran önce kavuþmasý beklentisindeydi. O gün durumu önceki güne göre daha iyi görünüyordu. Mescide çýktý, “Bende bir hakký olan varsa gelsin alsýn” dediðinde, orada bulunan sahabelerden biri; “evet, benim bir alacaðým var. Bir gün kýrbacýnýzýn ucu o sýra açýk olan sýrtýma deðmiþti de, caným yanmýþtý” dedi. Hz. Peygamber hiç tereddüt etmeden üstündeki kýyafeti sýyýrdý, arkasýný döndü ve ‘vur’ dedi. Herkes þaþkýndý. O sahabe hemen koþturdu ve elini yüzünü Hz. Peygamber’in mübarek sýrtýna sürdü, doyasýya öptü. Ardýndan da, “teninizin deðdiði yerleri cehennem ateþinin yakmayacaðýný bildiðimden, mübarek bedeninize dokunabilmek için mahsus böyle söyledim” dedi. Hz. Peygamber bu davranýþýyla, kul hakkýnýn ne kadar önemli olduðunu bir kez daha göstermiþ oldu.
Vefatýna yakýn çok sevdiði kýzý Hz. Fatma’yý yanýna çaðýrdý ve kulaðýna bir þeyler söyledi. Hz. Fatma’nýn önce üzüldüðü sonra sevindiði görüldü. Hikmeti sorulduðunda; “Babam bana yakýnda öleceðini söyleyince çok üzüldüm. Fakat benim yanýma ilk sen geleceksin dediðinde ise sevindim” cevabý verdi. Nitekim 6 ay sonra aileden ilk O vefat etti.
Peygamber Efendimiz vefat etmeden az önce eþi Hz. Ayþe’nin dizine uzandý ve mübarek baþýný Hz. Ayþe’nin çenesi ile göðsü arasýna yasladý. Misvak istedi. Takatsiz olmasýna raðmen, zaten inci tanesi gibi olan diþlerini temizledi. Rabbi’nin huzuruna tertemiz gitmek istiyordu.
Son sözleri olarak; Namaza dikkat edilmesini, kadýn haklarýnýn korunmasýný, idare altýndakilere iyi muamele edilmesini, emanetlerin yerlerine ulaþtýrýlmasýný istedi." (Câmiü's-Saðîr, c.3, s.188/3190) Ýnsanlýk sýrf bu öðütlere kulak verse, daha yaþanýlabilir bir dünya oluþturmak iþten bile deðildir.
Peygamber Efendimizin, son nefesini neden Hz. Aiþe validemizin odasýnda vermek istediðini anlamamýza yardýmcý olacak hadiselerden biri þu þekilde gerçekleþti.
Bir ara Hz. Aiþe validemizin odasýnýn kapýsý çaldý. Gelen Hz. Cebrail’di. Selam verdi. Peygamberlik görevinin sona erdiðini söyledi. Ardýndan, kapýda bekleyen bir misafir daha olduðunu ve eðer izin verirse ancak içeri girebileceðini söyledi. Hz. Peygamber “o kim?” diye sordu. Hz. Cebrail, “ölüm meleði Hz. Azrail” dedi. Hz. Peygamber, “gelebilir, ben hazýrým” cevabý verdi.
Þahadet parmaðýný yukarý kaldýrdý; “Yüce Dosta" gittiðini söyleyerek ruhunu teslim etti. Hz. Ayþe seslendi, cevap alamadý. Hz. Peygamber’in mübarek gözünden bir damla yaþýn yanaðýna süzüldüðünü gördü.
Bilemiyoruz Hz. Peygamber niçin aðlýyordu. Ayrýldýðý dost ve arkadaþlarýnýn hasretine mi, yoksa Müslümanlarýn geride býraktýðý emanete yeterince sahip çýkamayacaklarý endiþesiyle mi?
Rabbim þefaatlerine nail eylesin ve bizleri kendisine layýk ümmet kýlsýn.
Büyük Gün’de buluþmak üzere.
Prof. Dr. Osman ÖZSOY – Haber 7
Bu Linki Görmeniz Ýçin SupersatForuma Uye Olmanýz Gerekmektedir.