Eshb- kirmn svrilerinden:

SRKA BN MLK




Peygamber efendimize, Peygamberliinin bildirildiinin 13. senesinde, Kurey mrikleri, Peygamber efendimizin vcudunu ortadan kaldrmak iin kesin karar almlard. Bu hususta srarl idiler. Bunun zerine Allah tel, Habbine hicret etmesi iin izin verdi. Beraber hicret edecekler

Reslullah efendimiz Hz. Eb Bekir’e, beraber hicret edeceklerini bildirince, Hz. Eb Bekir’in gzlerinden sevin yalar akt. nk Kinatin efendisiyle byle bir yolculuk yapmak, herkese nasip olmazd. Hz. ie vlidemiz buyurmutur ki:

- O gne kadar, bir kimsenin, sevincinden dolay bu derece aladna hit olmamtm.

Reslullah efendimiz ile Hz. Eb Bekir hicret iin yola ktktan sonra, mrikler arzularn yerine getirmek iin, Peygamberimizin hne-i saadetlerine uramlard. Fakat, Peygamberimizi evde bulamaynca, akna dndler. Derhal her taraf aramaya baladlar. Ancak Mekke’de olmadn anlaynca, darda aramaya karar verdiler. Bunun iin hereylerini ortaya koydular.

Peygamber efendimizle, Hz. Eb Bekir’i ldrene veya esir edene ok miktarda mal, para vereceklerini vdettiler. Miktarn da 100 deve olarak bildirdiler.

Bu haber, Srka bin Mlik’in bal olduu Mdlicoullar arasnda da yayld. Srka bin Mlik iyi iz takibi yapan birisiydi. Bu yzden bu haberle yakndan ilgilendi.

Bir sal gn Srka bin Mlik’in oturduu blge olan Kudeyd’de, Mdlicoullar toplantda bulunuyorlard. Bu toplantya Srka bin Mlik de katlmt. O srada Kurey’in adamlarndan biri gelip, Srka’ya dedi ki:

- Ey Srka! Vallahi ben az nce, shile doru giden kiilik bir yolcu kfilesi grdm. Onlar herhalde Muhammed ile arkadadr.

Srka, durumu anlad. Ancak, ortada ok fazla miktarda mkfat vard. Bunu kendisi elde etmek istiyordu. Onun iin bakasnn bundan haberdar olmasn istemiyordu. Bu yzden, ortada nemli bir ey yokmu gibi konutu:

- Hayr, o senin grdn kimseler, filn kiilerdir. Biraz nce gemilerdi. Onlar biz de grdk.

Fal oklarna bakt

Srka bin Mlik biraz daha orada kald. Dikkat ekmeden evine geldi. Hizmetisine, atn ve silhn alp vdinin arkasnda kendisini beklemesini syledi. Kendisi de kargsn alm, ucunun parlaklnn, bakalarnn dikkatlerini ekmesini nlemek iin de, kargnn ucunu aaya evirmiti.

Mriklerin btl bir detleri vard. Bir ii yapmadan evvel, oklarla fala bakarlard. Srka da yanna ald antadan fal oklarn kard. Peygamber efendimiz ile arkadana zarar verip veremeyeceini, fal oklarndan anlayacakt.

Srka oklarla fala baktnda, oklar, Hz. Muhammed ve arkadana zarar veremeyeceini gsteriyordu. Srka’nn buna ok can skld. Fakat btn dncesi vadedilen yz deveyi almakt.

Yz deveyi almak askyla yanan Srka, baka bir eye aldrmadan atna bindi. Falnn ters gstermesi bile, onu bu takibinden vazgeiremedi. Atn koturmaya balad. Fakat Srka’nn at tkezlenerek yere dt ve kendisi de yuvarland. Acaba yanl m fala baktn renmek iin, tekrar birka defa daha ayn ii yapt.

Netice hep ayn kyordu. Muhammed ve arkadana zarar veremeyecekti. Buna ramen, yine yoluna devamda srar etti. Ald bir haber zerine Reslullahn ve Hz. Eb Bekir’in izlerini yine buldu.

Tela kapld

Nihayet Srka yaklamt. Artk onlar iyice grebiliyordu. Hatta, o srada Reslullahn okuduu Kur’an- kerimi dah isitiyordu. Fakat Resl-i ekrem efendimiz arkalarna hi bakmyorlard.

Hz. Eb Bekir arkasna baknca, Srka’yi grp, tela kaplmt. Peygamber efendimiz ona, maaradaki gibi buyurdu ki:

- zlme, Allah tel bizimle beraberdir!

Srka yanlarna iyice yaklanca, Hz. Eb Bekir, alamaya balad. Peygamber Efendimiz, ona niin aladn sordu. Bunun zerine Hz. Eb Bekir yle cevap verdi:

- Vallahi kendim iin alamyorum. Sana bir zarar gelirse diye alyorum.

Srka, Peygamber efendimize saldrabilecek kadar yaklamt ki, seslendi:

- Y Muhammed! Seni, bugn benden kim koruyacak?

Resl-i Ekrem efendimiz de buyurdu ki:

- Beni Cebbr ve Kahhr olan Allah tel korur.

O srada Srka’nn atnn iki n ayaklar, dizlerine kadar yere batt. Bundan kurtulup, tekrar saldrmaya teebbs edince, atnn ayaklar yine yere sapland. Atn bu durumdan bir trl kurtaramad. Baka yapaca hibir ey yoktu.

Bunun zerine resiz kalan Srka, lemlere rahmet olarak gnderilen efkat ve merhamet sahibi Reslullaha yalvard:

- Y Muhammed! Bu iin, senin sebebinle olduunu anladm. Du et de kurtulaym. Bundan sonra sana asla zarar vermem. Senin peine denlere de senden hi bahsetmeyeceim.

Btn olgunluklar ve iyi ahlk kendisinde toplayan, stn ahlk ve yaratl zere olan Peygamber efendimiz, onun bu dileini kabl etti ve Allah telya yle du etti:

Onun atn kurtar!

Y Rabb! Eer o sznde doru ve samm ise, onun atn kurtar.

Allah tel bu duy kabl buyurdu. Srka bin Mlik’in at bir hayl aba sarfettikten sonra ayan ukurdan karabilmiti. Bu srada atn ayann kt yerden, ate duman gibi birey ge doru ykseliyordu. Bu manzaray gren Srka hayretler ierisinde kald.

Reslullah efendimiz ile arkadalar, Srka’nn atn kurtarmasn beklediler. Srka, btn bu olup bitenleri dikkatle dnyordu. Anlad ki, Hz. Muhammed bu hdiselerde dima korunuyordu. Btn bunlar grdkten sonra Srka dedi ki:

- Y Muhammed, ben Srka bin Mlik’im, benden asla pheniz olmasn! Size sz veriyorum. Bundan sonra beenmediiniz hibir ii yapmayacam.

Bunlar syledikten sonra, Kurey mriklerinin, kendilerini yakalayanlara ok mkfat vereceklerini ve yapmak istedikleri eyleri tek tek haber verdi.

Yetimesine meydan verme!

Bu srada Srka, onlara yol az ve binek deve vermek istediyse de, Peygamberimiz kabl etmedi ve buyurdu ki:

- Ey Srka! Sen slm dnini kabl etmedike, ben de senin deveni ve srn arzu etmem, istemem. Sen bizi grdn gizli tut, hi kimsenin bize yetimesine meydan verme yeter.

Allah tel dileyince herey oluyordu. O’na hlis bir ekilde gvenilip, rzs yolunda yrynce, akllara durgunluk veren hdiseler meydana geliyordu. Reslullah ldrp, byk mkfatlara kavuma hrsyla, kkreyen bir aslan misli yola kan Srka, imdi munis, uysal, bir ocuk oluvermiti.

Her eye kdir olan Allah tel, Habbine zarar vermemesi iin Srka’nn kalbini iyilie doru evirmiti. Elbette Allah tel, Habbini yalnz brakmayacakt. nk O, insanlara merhamet iin, onlarn dnyada ve hirette ebed saadet ve mutlulua kavumas iin gnderdii Peygamberiydi.

Peygamber efendimiz, ayrlmadan nce, Hz. Eb Bekir’e, Srka’nn bir istei olup olmadn sormasn emir buyurdular. Hz. Eb Bekir sorunca, Srka dedi ki:

- Sizinle benim aramda emannme olacak bir yaz verir misiniz?

Peygamberimiz emannmenin verilmesini emretti. Hz. Eb Bekir, hicrette yanlarnda bulunan mir bin Fheyre’ye bu emannme’yi yazdrp, Srka’ya verdi. O da alp antasna koydu.

Peygamber olduunu anlardn

Srka bundan sonra izini takip ederek geri dnd. Karlat bu durumlar yolda kimseye anlatmad. Eb Cehil, onun eli bo dndn grnce, Mslman olduunu zannetti. Syledii iirlerle onu ktleyip herkesin gznden drmeye alt.

Srka ir birisiydi. Onun iin Eb Cehil’e iirle yle cevap verdi:

- Ey Eb Cehil! Ben Muhammed’e iyice yaklam, saldrmak zereyken, atmn ayaklar birdenbire yere batverdi. Sen eer bu hli grm olsaydn phesiz, Muhammed’in apak Peygamber olduunu anlardn.

Sen syle, artk buna kim dayanabilir? Senin yapacan, Kureylileri ona saldrmaya tevik deil, bilkis buna mni olmandr. Ben inanyorum ki, Onun dvet ettii slmiyet bir gn yerleip, her tarafa yaylacaktr. yle olacak ki, herkes ona kar gelmeyi deil, Onunla sulh ierisinde yaamay isteyecektir.

Srka, bundan sonraki senelerde, slmiyetin hzla ilerlediine, karsna kan kfr ve irk engellerini bir bir atna ahit oluyordu. Srka anlatr:

“Tif’ten Cirne’ye indii srada, Resulullah efendimizle bulutum. Mslmanlar; Resulullahn nnde, aralkl olarak; birbirlerinin ardnca, takm takm gidiyorlard. Ensardan, otuz-krk kiilik bir svari birliinin arasna girince, onlar, mzraklarn bana drtmeye ve, "Sen, ne istiyorsun?" demeye baladlar. Beni, tanmadlar.

Ben Srka bin Mlik’im

Ben, Resulullah efendimizi grnce, tandm. Sesimi iitecei kadar, yanna yaklatm. Hicret srasnda, Hz. Eb Bekir’in, benim iin yazm olduu emannmeyi, iki parmamn arasnda tutarak kaldrdm ve dedim ki:

- Ya Resulallah! Bu, benim iin yazdrdn yazdr! Ben, Srka bin Mlik’im. Resulullah efendimiz buyurdu ki:

- Bugn, verilen szde durma ve sz yerine getirme gndr. Yanma, yakla!

Hemen, yanna yaklatm ve Mslman oldum. Resulullah efendimize soracam bir eyi, hatrlamaya altmsa da, hatrlayamadm. Onun yerine baka bir meseleyi sual ettim:

- Ya Resulallah! Kendi develerim iin doldurduum havuzlarmn etrafn, yitik develer sararlar. Havuzumdan, onlar da sularsam, bana ecir ve sevap var m?

Resulullah efendimiz buyurdu ki:

- Evet! Her susam canly sulamakta, ecir ve sevap vardr!

Sonra Peygamber efendimiz tekrar bana buyurdular ki:

- Ey Srka! Kisrnn bileziklerini kollarnda grr gibi oluyorum.

Ben, “Krallar kral Kisr bin Hrmz’n m?” diye hayretle sordum. Resulullah efendimiz buyurdu ki:

- Evet, Kisrnn!”

Aradan uzun zaman gemiti. Hz. mer devrinde, lkesi fethedilen Kisrnn krk ve bilezikleri Medine’ye getirilmiti. O srada Hz. Srka bin Mlik de Medine’de idi.

Bilezikler Srka'ya verildi

Hz. mer bu gm bilezikleri Srka bin Mlik’e verdi.

Srka, bu bilezikleri bileine takm ok geni olduu iin, bilezikler dirseklerine kadar uzanmt.

Srka bu srada Resul-i ekremin seneler nce buyurduu mbrek sz hatrlayp, bu mucize karsnda alad.

Srka’nin bileinde bu bilezikleri gren Hz. mer de buyurdu ki:

- Kisrnn iki bileziinin, Mdlicoullarndan biri olan Srka bin Mlik’in bileklerine takild gn bize gsterdii iin, Allah telya krler olsun.

Srka’nn knyesi Eb Sfyn’dr. Doumu kesin olarak bilinmiyor. 645 senesinde, Hz. Osman zamannda vefat etti.